464 OVER DE ERFELIJKHEID DER FASCIATIEN. 



Chionanthus virginica. In het najaar van 1886 kwam de Hortus 

 Botanicus te Amsterdam in het bezit van een exemplaar van dezen 

 heester, dat van toen af geregeld door mij werd waargenomen. In 



1887 bracht het een aantal tweetoppige bladeren voort, die meest 

 twee aan twee boven elkaar aan den zelfden tak geplaatst waren. 

 Daarbij werd dus telkens e6n paar overgesprongen, daar de blad- 

 stand kruiswijs is. Ook drietoppige bladeren kwamen voor. In 



1888 ontstond een bandvormig verbreede tak die vijf tweetoppige 

 bladeren droeg; de tak was ongeveer 20 cm. lang, 14 cm. breed, en 

 wel van onderen tot boven omstreeks even breed; hij werd afgesloten 

 door een kam van winterknoppen. Waarschijnlijk stond deze 

 fasciatie in den oksel van een tweetoppig blad van 1887; het vlak 

 van verbreeding stond loodrecht op het mediaanvlak van het blad 

 in welks oksel zij stond. Dit laatste is trouwens een algemeene regel 

 voor de fasciatien aan zijtakken. In 1889 groeide deze fasciatie 

 bandvormig verder en spleet weldra in twee, eveneens bandvormige 

 armen. In 1890 spleten deze beide in te zamen vijf takken van 

 normalen bouw, waarvan er 6en een gespleten blad voortbracht; 

 in 1891 had de middelste dezer takken zich wederom bandvormig 

 verlengd en een tweetoppig blad voortgebracht; deze loot eindigde 

 met twee eindknoppen als winterknop, die zich echter niet verder 

 ontwikkelden, daar het geheele taksysteem afstierf. Het had dus 

 in 1888, 1889 en 1891 gefascieerde eindloten voortgebracht. 



Aan denzelfden heester vond ik ook in 1889, 1890 en 1893 enkele 

 gespleten bladeren aan andere takken, als den zooeven beschrevenen. 

 In 1892 ontstond een tweede gefascieerde tak, aan een anderen 

 hoofdtak van den heester. 



Calceolaria violacea. Een potplant, die reeds in 1883 een band- 

 vormig verbreeden Stengel gemaakt had, maakte in 1886 een der- 

 gelijken, welks eindloot in 1887 en 1888 eveneens gefascieerd was, 

 zoodat de stengel, toen ik hem in het najaar van dat jaar in mijn 

 herbarium bracht, drie stages van fasciatien boven elkander ver- 

 toonde. 



Nerium Oleander. In December 1889 vond ik een viertalligen 

 tak onder aan een jonge plant. Alle overige takken werden toen 

 weggesneden en de plant sedert voortgekweekt en regelmatig waar- 

 genomen. De loot is thans ruim anderhalve meter lang. Aanvan- 

 kelijk bleef hij viertallig, en tot op een hoogte van 125 cm. zijn de 

 bladkussens, in kransen van vier, nog duidelijk te herkennen. 

 Toen werd de loot allengs platter en breeder, en volgden eerst vijf- 

 en zestallige bladkransen. Deze deelen werden ontwikkeld in 1892. 



