468 OVER DE ERFELIJKHEID DER FASCIATIEN. 



echter in 1889, in plaats van enkele zeer breede loten, een groot 

 aantal smallere loten zijn ontstaan. Dit aantal bedroeg 32, terwijl 

 verscheidene knoppen gestorven zijn, zonder loten voort te brengen. 



Het verschijnsel, dat een jaarloot van onderen naar boven slechts 

 weinig in breedte toeneemt, is in mijn voorwerp de algemeene regel. 

 Bij den overgang van het eene jaar op het andere pleegt dan echter 

 een zeer aanzienlijke toename in de breedte op te treden, die meestal 

 met talrijke splijtingen gepaard gaat. De grenzen der jaarloten 

 zijn dus in het algemeen tevens de punten, waar de splijtingen be- 

 ginnen; later beginnende splijtingen, zooals in het jaar 1888 in de 

 loot / zijn betrekkelijk zeldzaam. 



De loot g is een voorbeeld van bisschopstafvormige kromming, 

 zooals er talrijke in mijn vertoonstiik voorhanden zijn. Hetzelfde 

 verschijnsel is ook beschreven door C. de Candolle bij een spar, 

 die in 1888 in de nabijheid van Geneve een gefascieerden top had 

 voortgebracht^). 



De loot g is ontstaan uit een deel van de kamvormige eindknop 

 van 1886, die daarenboven nog een drietal in onze figuur zichtbare, 

 doch afgesneden takken had voortgebracht. Hij is 3 cm. breed, 

 zeer dun, en aan zijne convexe zijde 17 cm. lang. De concave zijde, 

 die bij den groei klaarblijkelijk passief uitgerekt werd, is herhaaldelijk 

 gescheurd, zooals in de figuur duidelijk is te zien; de randen der 

 scheuren, die natuurlijk oorspronkelijk elkander aanraakten, zijn 

 thans ver van elkander verwijderd. De kamvormige eindknop van 

 1887 stond schuin, had een lengte van ruim 7 cm., en heeft in 1888 

 negen takken voortgebracht, terwijl zijn middenste gedeelte steriel 

 bleef. 



Een normale spar brengt onder de eindknop van zijn stam een 

 krans van meest vijf knoppen voort, waaruit een krans van even 

 zoovele horizontaal uitstaande takken pleegt te ontstaan. De pro- 

 ductie van deze zijknoppen, wel verre van door de fasciatie aan- 

 zienlijk vermeerderd te zijn, is in tegendeel zoo sterk verminderd, 

 dat slechts hier en daar een enkele zijtak wordt aangetroffen. 



i) C. de Candolle, Cas remarquable de fasciation chez iin sapin, Archi- 

 ves des sciences physiques et naturelles 1889, T. XXI p. 95. 



