OVER DE ERFELIJKHEID VAN SVNFISEN. 507 



echter liever voor hunnc physische beteekenis zou gereserveerd 

 zien. Connatien zijn aaiieengroeiingen van organen van gclijke 

 orde, b. v. van twee bladeren of twee stralen van een scherni ; adnatien 

 zijn ineensmeltingen van organen van ongelijke orde, b. v. van een 

 zijtak aan zijn draagtak. 



Elk geval van synfise schijnt in allerlei graden voor tc kunnen 

 komen ; het zou van zeer groot gewicht zijn om na te gaan, in hoeverre 

 en op welke wijze hierop de grondwetder continue ^)variabiliteit, de 

 zoogenoemde wet van Quetelet en Gallon, van toepassing is. Daartoe 

 is echter een zeer uitgebreid materiaal ncodig, dat wel zelden zonder 

 cultuur zal bijeengebracht kunnen worden. 



Ik behandel eerst, als afdeeling II, de adnatien en daarna de 

 connatien. Onder de laatste wensch ik achterecn volgens te be- 

 spreken : 



III. De connatie der stralen in schermen; 



IV. De syncarpie der Aggregaten; 

 V. De connatie der bladschijven; 



VI. De syncotylen en amphicotylen ; 

 VII. De monophylle bladbekers; 

 VIII. De diphylle bladbekers; 



IX. Het samengaan van syncotylie met bladbekers. 

 In elk dezer afdeelingen meen ik een voldoend aantal feiten 

 bijeengebracht te hebben, om de erfelijkheid van het verschijnsel 

 te bewijzen. En hieruit vertrouw ik de algemeene conclusie te 

 mogen trekken, dat evenals fasciatie en klemdraai, ook de synfisen 

 in het algemeen erjelijk zijn. 



De te behandelen synfitische rassen zijn: 



a) Hypochoeris glabra adhaerens (Plaat I, Fig. I— 10). 



b) Helianthiis annmis syncotyleus (Plaat II). 



I. . 



Synfitische rassen. 



Hypochoeris glabra adhaerens. Van deze kleine en gemakkelijk 

 te kweeken eenjarige plant kweek ik sinds 1888 een ras, dat telken 

 jare en in steeds toenemende mate het verschijnsel der synfise ver- 

 toont. Over de erfelijkheid van deze afwijking kan niet de minste 

 twijfel bestaan. Dit wordt terstond duidelijk, zoo men weet, dat ik 



i) Zie boven, biz. 494. 



