510 OVER DE ERFELIJKHEID VAN SYNFISEN. 



as een synfise droegen. En merkwaardiger wijze vertoonde zich 

 deze vooruitgang terstond in een vijftal planten. In het volgend 

 jaar heeft zich dit verschijnsel heriiaald, doch slechts aan twee indi- 

 viduen, 



Zulk een overgang der afwijking van de secundaire op de pri- 

 maire as, tengevolge van iangdurige selectie, heb ik ook in andere 

 culturen waargenomen. Zoo in 1892 in mijne cultuur van gefas- 

 cieerde paardebloemen (Taraxacum officinale) en in 1893 in die 

 van Thrincia hirta met verbreede bloemstelen^). Bij de bespreking 

 van die gevallen heb ik er op gewezen, dat zij als voorbeelden moeten 

 worden beschouwd van den bekenden regel van Darwin omtrent 

 het vroegtijdiger optreden van variatien tengevolge der selectie. 



Wat het aantal synfisen per individu betreft, zoo bedroeg dit 

 aanvankelijk slechts 6^ne. Eerst in de vierde generatie (1891) 

 trof ik twee planten aan, die elk twee synfisen droegen. Even zoo 

 in de vijfde generatie. 



Eerst in de zevende generatie (1894) vond ik planten, die elk drie 

 takken met adnatie droegen. Hun aantal was echter nog klein, 

 evenzoo waren de individuen met twee synfisen minder talrijk dan 

 die met eene. Ik telde op 31 Juli 



Planten met 1 2 3 synfisen 



Aantal Ex: 12 7 2. Som 21 Ex. 



De medegedeelde cijfers hebben natuurlijk slechts betrekking 

 op mijne proef. Ik twijfel niet, of ik had den waargenomen voor- 

 uitgang in alle opzichten kunnen versnellen, zoo ik jaarlijks, in 

 plaats van gemiddeld 100 exemplaren, er eenige duizenden gekweekt 

 had. Doch men is bij zulke proeven natuurlijk beperkt, zoowel 

 in tijd als in plaatsruimte. 



Er blijft mij thans nog over, het een en ander omtrent den gang 

 mijner cultuur in de jaren 1888-1894 mede te deelen. 



Uitgangspunt vormden eenige akkers aan den Raaiweg onder 

 Loosdrecht, op de grenzen van het Gooi, waarin de Hypochoeris 

 glabra welig tierde. Ik vond hier in Juli 1888 een zestal exemplaren 

 met synfise en plantte daarvan enkele in mijn tuin over, om er 

 zaad van te winnen. Daarbij droeg ik zorg, het zaad der synfitische 

 en dat der overige hoofden afzonderlijk te bewaren. 



In het volgende jaar zaaide ik beide afzonderlijk, en toen op 

 beide bedden goede erven bleken te zijn, bestemde ik die uit het 



i) Over de erfelijkheid der fasciatien, zie dezen band der Opera, 

 biz. 450 en 453. 



