OVER DE ERFELIJKHEID VAN SYNFISEN. 513 



In dit voorjaar (1888) bracht ik mijne cultuur over naar mijn 

 proeftuin te Amsterdam, waar ik 30 syiicotyle afstammelingen van 

 deze moederplant opkweekte. Wederom werd voor iedere plant 

 het zaad afzonderlijk geoogst en in het volgend voorjaar gezaaid. 

 Het percent-gehalte bleek nu zeer aanzienlijk te zijn toegenomen. 

 Ik vond het in vijf gevallen omstreeks 50%. en voor drie planten 

 hooger, nl. 76 %, 81 % en 89 %. Het aantal gekiemde zaden bedroeg 

 in deze drie laatste gevallen 121, 275 en 128. Alle drie waren planten, 

 wier cotylen, in hare jeugd, volkomen tot een enkelvoudig blad- 

 orgaan aaneengegroeid geweest waren. 



In het voorjaar 1889 legde ik twee bedden op eenigen afstand 

 van elkander aan. Op het eene plantte ik de afstammelingen der 

 drie beste, zooeven genoemde moederplanten. En wel 30 stuks, 

 wier cotylen volkomen aaneengegroeid waren. Op het andere 

 plantte ik ongeveer evenveel afstammelingen van een plant met 

 50 % erven, die zeer gezond gebleven was, terwijl de overige door 

 Peziza vrij hevig waren aangetast geworden. Ook hier koos ik slechts 

 volkomen syncotylen uit. 



Bij het uitzaaien van de oogst van 1889 in het voorjaar 1890 

 bleek wederom een zeer voldoende vooruitgang van het gehalte 

 aan syncotylen. Op het eerstgenoemde bed (moederplanten met 

 76-89 % syncotylen) had ik twee planten met 92-93 °(,, en twee 

 met 82-86 %, verder een aantal, die 50 % of meer syncotylen 

 hadden. Deze cijfers zijn vrij gunstig, daar, tengevolge van de 

 ziekte, slechts van 20 planten kiembaar zaad geoogst werd. Het 

 andere bed (moederplant 51 %) deed voor het eerste slechts weinig 

 onder; het had op 23 planten de volgende cijfers: 

 91 % 59 % ' 45 % 



84 % 58 % 45 % 



79 % 55 % 42 % 



77 % 55 % 37 % 



65 % 54 % 33 % 



64 % 53 % 33 % 



62 % 52 % 31 %" 



46 % 24 % 



Waaruit dus volgt, dat in de meerderheid der syncotyle zaad- 

 dragers omstreeks de helft der zaden wederom syncotyl waren, 

 zoodat het ras, na drie jaren van cultuur, als voldoende gefixeerd 

 mocht beschouwd worden. 



Sedert het genoemde jaar 1890 heb ik mijn ras nu telken jare 

 voortgezet, en wel deals eenvoudig om het gehalte aan syncotylen 



33 



