516 OVER DE ERFELIJKHEID VAN SYNFISEN. 



Ten slotte wil ik nog vermelden, dat aan den inham der hemi- 

 syncotylen niet zelden eigenaardige doorntjes voorkomen, zooals er 

 een op Plaat II in fig. 9 bij p gezien wordt, en dat in mijne culturen 

 een hoogst zonderlinge variatie zich, als erfelijk verschijnsel, voor- 

 deed, dat bestond in het rugwaarts omgeslagen zijn van den top 

 der zaadlobben. Het kwam zoowel aan atavisten als aan synco- 

 tylen voor en is voor deze laatste in de figuren 18 en 19 op Plaat II 

 afgebeeld. 



II. 

 Adnatien van zijtakken aan hun draagtakken. 



A. Uitzaai pro even. 



Aster Tripolium. Op biz. 448 van dezen band heb ik een 

 gefascieerd ras van deze soort beschreven, dat bij eenjarige cul- 

 tuur, door herhaalde selectie, allengs een grooter aantal planten 

 met verbreeden stengeltop leverde. Ik heb dit ras in 1894 ge- 

 heel op dezelfde wijze voortgezet en daarbij niet alleen een zeer 

 aanzienlijken vooruitgang in het aantal verbreede exemplaren, 

 maar vooral ook in den graad der verbreeding waargenomen. In 

 het geheel waren van de 134 bloeiende planten ruim de helft ver- 

 breed; de verbreedingen strekten zich over 1/4-1/3, soms over meer 

 dan de helft van de lengte van den stam uit en bereikten aan den 

 top niet zelden 3-4 cm. Zij waren dan gekroond met een kamvormig 

 bloemhoofd, dat in sommige gevallen slechts door kronkelingen 

 ruimte voor zijn geheele lengte kon vinden. Voor de stelling van de 

 erfelijkheid en fixeerbaarheid der fasciatie bij Aster Tripolium levert 

 deze vijfde generatie dus een nog veel schitterender bewijs dan de 

 vier eerste. 



In dit zelfde ras kwam ook adnatie der zijtakken aan den stam 

 veelvuldig voor, een verschijnsel, dat reeds door Dr. Nestler in mijn 

 proeftuin onderzocht werd^). Op het belangrijke verschil tusschen 

 adnatie of adhaesie en fasciatie is door dezen schrijver voldoende 

 gewezen, het feit, dat beide in het zelfde ras en veelvuldig op dezelfde 

 plant voorkomen, maakt dit geval bijzonder leerrijk. In de aan- 

 gehaalde verhandeling is tevens een derde geval besproken en af- 

 gebeeld, namelijk een connatie van de okseltakken van een onvol- 

 komen in drieen gespleten blad. Gespleten bladeren kwamen in 



i) Dr. A. Nestler, Untersuchungen iiber Fasciationen. Oesterr. botan. 

 Zeitschiift, Jahrg. 1894, No. 9 unci ff. Biz. 10 van de overdrukken. 



