OVER DE ERPELIJKHEID VAN SYNFISEN. 519 



gleuf gaf beiderzijds de grenzen aan en eindigde naar omlaag juist 

 bij liet draagblad. In de drie volgende generatien, in 1890, 1891 

 en 1892 herhaalde zich dit verschijnsel in een nicest klcin aantal 

 individuen, in 1891 op zeven planten. 



Barbarea vulgaris. Aan een paar planten, die in 1887 in mijn 

 proeftuin gezaaid waren en die in 1888 en 1889 bloeiden, vond ik 

 in het laatstgenoemde jaar drie trossen, die elk een synfise droegen. 

 Twee naburige hauwstelen waren over hun geheele lengte aan el- 

 kander vastgegroeid, droegen echter twee afzonderlijke hauwen. 

 Het zaad uit deze drie hauwparen verzainelde ik afzonderlijk, 

 evenzoo het overige zaad van de zijtrossen, waaraan deze synfisen 

 voorkwamen. 



Al dit zaad zaaide ik op 17 Juni 1890; in Juli 1891 bloeiden uit 

 dit zaaisel 50 planten met ruim 3000 trossen. Van deze hadden 

 ruim 80 trossen elk een of meer synfisen, en wel in de meest ver- 

 schillende graden. In een enkel geval waren ook de hauwen over- 

 langs aaneengegroeid; meest zaten twee hauwen op een ongespleten 

 (20 ex.) of gespleten steel (6 ex.). In de meeste gevallen was de 

 steelsynfise daardoor min of meer gestoord, dat de stelen op een 

 afstand van elkander uit de as van den tros ontsprongen, zoodat de 

 onderste steel eerst een eindweegs met deze as vergroeid was, wat 

 niet zelden tot krommingen aanleiding gaf. 



De 80 afwijkende trossen kwamen slechts op een klein aantal 

 der individu's voor. Meestal toch vindt men op de zelfde plant 

 een aantal Stengels met synfisen en aan denzeifden Stengel wederom 

 meer dan een tros met deze anomalie, evenals reeds gemeld werd, 

 dat ook per tros er dikwijls twee of drie voorkomen. 



De synfise bleek dus ook hier erfelijk te zijn en bij grooteren 

 omvang der cultuur in allerlei graden voor te komen. 



In deze zelfde cultuur vond ik de in dezen band op biz. 455 

 vermelde fasciatie, die zich in de volgende generatie, dus in 1892, 

 herhaalde. 



In die generatie keerden nu ook alle verschillende gevallen van 

 synfise terug, die ik in 1891 op de moederplanten gezien had. Ik 

 had in 1893, zooals 1. c. vermeld is, twee bedden met ongeveer 70 en 

 50, te zamen dus 120 bloeiende planten. Daarenboven had ik nog 

 een bed met ruim 90 planten, uit zaad van de plant, die de fasciatie 

 van 1891 droeg, doch uit andere trossen gewonnen. In het geheel 

 had ik 253 planten, die ruim 5000 trossen droegen. Deze leverden 

 mij te zamen 70 gevallen van synfise, die denzeifden typus ver- 



