OVER DE ERFELIJKHEID VAN SVNFISEN. 521 



synfisen hadden, en zorgde zooveel mogelijk voor zuivere bestuiving. 

 Toch keerde in 1894 de afwijking weer in een zcer groot aantal 

 cxeinpkiren terug. 



Centaurea nigra. Synanthodien, door vergroeiing van een ter- 

 minaal bloemhoofd met het hoofd van een zijtak, zijn bij C. Jacea 

 niet zeldzaani en komen ook bij vervvante soorten van tijd tot 

 tijd voor. Ik lieb niij in 1891 door een zaaiproef van de erfelijkheid 

 van dit verschijnsel overtuigd. Uit zaad, dat ik in 1889 in de duinen 

 bij 's Gravenhage verzameld had, won ik in 1890 twee bloeiende 

 planten, waarvan er een adnatie van een zijtak aan den hoofdtak 

 vertoonde. In 1891 zaaide ik het zaad van deze beide exemplaren 

 en wederom bloeiden onder de daaruit opgekomen planten slechts 

 twee in het eerste jaar; de overigen bleven roset. Van deze twee 

 had er echter ^^n wederom eene synfise van denzelfden aard als 

 die der moederplant, zoodat de erfelijkheid, trots het uiterst geringe 

 aantal individu's, toch bewezen was. 



Pentstemon gentianoides. Van deze soort zijn zeer talrijke ano- 

 malieen in de bloemen door Godron, Errera en Penzig beschreven^). 

 De meeste daarvan kwamen ook in mijne cultuur en meestal telken 

 jare voor, zoo b. v. pelorien, de splijting van de bloemkroon, het 

 opgroeien der meeldraden aan de splijtranden van zulke kronen, 

 bloembladachtig verbreede stijlen, synanthieen, evenzoo fasciatien, 

 enz. Zij zijn dus zonder twijfel erfelijk. 



Ik heb meer in het bijzonder mijne aandacht gewijd aan de ad- 

 natien van okseltakken aan hun draagtak, die trouwens ook bij 

 andere soorten van dit geslacht voorkomen^). 



In het voorjaar van 1892 zaaide ik zaad, dat ik bij de firma Juhlke 

 Nachfolger te Erfurt gekocht had, en zocht daaronder vier zaad- 

 dragers uit, die alle vier dit verschijnsel van synfise vertoonden; 

 een paar exemplaren hadden het zelfs aan vrij veel van hunne takken. 

 Een droeg aan den top een synanthie met tien bloembladeren, 

 zeven meeldraden, drie staminodien en twee stijlen. Een andere 

 zaaddrager had twee gespleten bloemkronen. Van dezen laatsten 

 zaaide ik in 1893 de zaden tot voortzetting mijner cultuur. 



In 1893 had ik negentien planten, waarvan vele wederom fraaie 

 adnatien van okseltakken aan draagtakken in allerlei graden en 

 enkele ook synanthieen vertoonden. Van twee dezer planten zaaide 



i) Godron, Melanges de Teratologie vegetale lY; L. Errera, Penta- 

 stemon gcntianoides et P. Hartwegi ; Penzig, Micellanea teratologica. Zie 

 de literatunr in Penzig's Teratologie, Bd. JI, biz. 204. 



2) Fentstenwn Hartwegi, \. c. 



