OVE-R DE FiHFELlJKHEIU VAN SYNKISEN. 525 



Scrophularia nodosa. In 1886 vond ik onder Hilversum eene 

 plant, die in de bloemgroepen hier en daar een aaneengroeiing van 

 naburige bloemsteeltjes vertoonde. Ik braclit deze plant naar mijn 

 proeftuin over, waar zij sedert telken jaren gebloeid lieeft; zij is 

 nog in mijn bezit. Adnatien als de genoenide, leidende tot synanthieen 

 en syncarpieen in alle graden, bracht zij in die aclit jaren jaarlijks 

 en meest in groot aantal voort. Daarenboven vertoonde zij even 

 regelmatig pelorien, die trouwens reeds door verschillende onder- 

 zoekers waargenonien en beschreven zijn. 



Tulipa sylvestris. Adnatien schijnen hier, evenals bij Fritillaria 

 Meleagris, regelmatig en bijna telkens voor te komen, als de Stengel 

 zich vertakt. Ik heb ze aan de planten van onzen Hortus in de 

 laatste acht jaren bijna jaarlijks gezien en had ook elders de ge- 

 legenheid, ze waar te nemen, Tegen eene verwarring met fasciatien 

 (Penzig 1. c. II biz. 424) kan men zich door de beide meergemelde 

 gleuven tusschen de synfitische assen en hun afloopen tot aan het 

 draagblad beveiligen. 



III. 

 Connatie van schermstralen. 



Connatie is bij de stralen van enkelvoudige en samengestelde 

 schermen z66 algemeen, dat men aan hare erfelijkheid ter nauwernood 

 twijfelen kan. Ik noem als voorbeelden die mij door eigen waar- 

 neming bekend zijn. Allium magicum, Butomus umbellalus, Nar- 

 cissus Tazetta, Angelica sylvestris, Cicuta virosa en Foeniculum 

 officinale, aan welke laatste soort ik dit verschijnsel sedert 1882 

 in den Hortus Botanicus in de meeste jaren en in zeer verschillende 

 graden van aaneengroeiing van twee tot talrijke stralen waarnam. 



Slechts eenmaal had ik de gelegenheid, mij door een uitzaaiproef 

 van de erfelijkheid der connatie rechtstreeks te overtuigen: 



Anethurn graveolens. In 1892 zaaide ik zaad, dat ik bij de firma 

 Vilmorin-Andrieux et Co. te Parijs gekocht had, en kweekte daaruit 

 een vijftigtal planten op. In hunne schermen vertoonden zij aan- 

 ^engroeiingen van twee en drie stralen onderling en wel nu eens over 

 een grooter, dan weer over een kleiner deel hunner lengte. In het 

 volgend jaar (1893) zaaide ik het zaad van een aantal exemplaren 

 dezer cultuur, die zelven geen synfisen gedragen hadden. Toch 

 keerde het verschijnsel terug en wel op eene cultuur van ruim 

 500 planten in zeer talrijke exemplaren. Wederom zocht ik zaad- 

 dragers zonder synfise uit en rooide de overige planten voor den 



