534 OVER DE ERFELIJKHEID VAN SYNFISEN. 



jare te vinden zijn. Een voorbeeld van ziilk een geval biedt een ten 

 onzent zeer bekende boom, namelijk de middelste der drie zware 

 linden voor de herberg aan de Lage Vuursche. Deze boom is in 

 vele opzichten leerrijk, daar hij zoo rijk aan bekers is, dat men ge- 

 makkelijk een coHectie van de voornaamste typen daarvan ver- 

 zamelen kan. Doch de rijkdom is zeer afhankelijk van het jaar. 

 Zoo telde ik in Juni 1887: 16, in Juni 1888: 30, in Mei 1890: 18 

 en in Juni 1894 12 bekers. Tegenover deze cijfers, die het gewone 

 jaarlijksche aantal der bekers aan de onderste takken aangeven, 

 staat het jaar 1886, toen ik aan deze zelfde takken 82 bekers telde. 

 Naar de verhouding tusschen de takken, wier bladeren ik nog 

 duidelijk beoordeelen kon, en de hoogere schattende, moet de 

 geheele boom er toen minstens driehonderd gedragen hebben. 



Voor hen, die bekers aan dezen boom wenschen te vinden, zij 

 vermeld, dat zij voornamelijk en soms uitsluitend aan de door de 

 zon beschenen takken voorkomen. Vandaar, dat de zuidzijde van 

 den boom er veel rijker aan is, dan de noordzijde; de beide andere 

 zijden zijn geheel door de twee naburige linden beschaduwd. 



Het komt mij voor, dat de verschillende typen dezer bekers, 

 evenals bij Magnolia, in hoofdzaak bepaald worden door het normale 

 type van het misvormde blad, terwijl dit weer van zijn plaats op 

 den jaarloot, dus van de morphologische periode afhangt. Het zijn 

 de eerste kleine bladeren van den jaarloot die bij voprkeur schild- 

 vormig worden (Plaat III, Fig. 1 1). De latere, grootere bladen worden 

 meestal peperhuis-vormig. Sommige onderzoekers schrijven deze 

 verschillen in vorm daaraan toe, dat de bladranden tot verschillende 

 hoogte aaneengegroeid zouden zijn, maar het is duidelijk, dat zulk 

 een verschil toch weer uit de overige eigenschappen der bladeren 

 moet kunnen verklaard worden, ten minste voor zoo verre het niet 

 eenvoudig als een geval van continue variabiliteit kan worden op- 

 gevat. Let men op, dat aan normale bladeren de rand aan de basis 

 over een langer of korter deel zonder zaagtanden is, terwijl in den 

 beker de geheele vrije rand gezaagd is (Fig. 12), dan komt men 

 tot de meening, dat de lengte der ongezaagde bladranddeelen, 

 die zelf ten nauwste met den bladvorm en het volgnummer op de 

 jaarloot samenhangt, den vorm van den beker bepaalt. Voor een 

 nader onderzoek van deze, voor de leer der erfelijke eigenschappen 

 zeer belangrijke vragen beveel ik den genoemden boom ten zeerste 

 aan. 



Trifolium pratense. Bekers komen bij deze soort van tijd tot 

 tijd voor, zooals Penzig (1. c. I, biz. 386) vermeldt. Ik had in 1889 



