i06 . 



Comprehendlt autera hie commcntariolus priraara feculi deciml 

 fcxti dimidiam partem : quo tempore inclaruerimt praeter Hieronymum 

 Braunfchweig , immortalia noraina Othonis Brunfelfiij Cordi utriusque, 

 Euricii et Valerii, Leonardi Fuchiii, Hieronymi Tragi et Conradi 

 Gefneri. De iis, qui hos exceperunt, Guil. Turnero, Remb. Dodo- 

 iiaeo, Petr. Andr. Matthiolo, Matth. Lobelio , Car. Clufio, Joach. 

 Camerario, Jac. Tabernaemontano, Jac. Dalechampio, Profp. Alpiiio, 

 Fab. Columna, Cafp. denique et Jo. Bauhino , tum in hiftoria rei 

 herbariae uberius disferui , tum nlmis longum duco, hie diligentius 

 praecipere. 



Itaque ut vera rei herbariae forma, quam eo aevo prae fe 

 ferebat, in confpectum prodeat, monendum eft, initio feculi decimi 

 fcxti omnem rei herbariae penum haultara fere fuifle ex Herbariis 

 feu Ilortis fanitatisj libris et obfcuritate auctorum, qui plerumque 

 monachi fuerunt , et ineptiarum incredibilium copia et iconum ligno 

 incifarum ruditate taediofis. Plcrasquc herbarum figuras e codicibus 

 Diofcoridis mutuo acceperunt, nonnullas plantarum nunquam viTarum 

 pro hibitu fibi finxcrunt, paucisfiraas vcro novas et meliores addlde- 

 runt. (hifl. rei herb. I. 289 — 297.) 



Cum vero, et principum Italiae liberalitate et comraercio ciri- 

 tatum florentiffimo veterum fohtium examen acriori ftudio agitari inci- 

 peret, Diofcoridis etiam et Plinii Codices Uberius et ftudiofius tractati 

 funt et rctractati, ut, quaenam plantae defcribantur , luculenter pa- 

 teret. In quibus ftudiis Hermolaus Barbarus , BTarcellus Virgilius 

 Nicol. Lconieenus, Pandolph. CoUcnutius et Jo. Manardus laudabili- 

 ter defudarunt, licet a naturae ipfuis fiudio alieni effent. ( hifi. rei herb. 

 I. gov — 310.) Itaque in errores multos inciderunt, cum. unicum et 

 ditifiimum feientiae omnis fontera Diofcoridem haberent et Pliiiiumj 

 Grammaticis potius acceufendi quam naturae fcrutatöribus. 



Ger- 



