_ »87 



Germaniac autem laus eft ea ac gloria vmdicanda, quod prima 

 ncceffitatem ipfius naturae examinis perfpcxerit, ac alacri ßudio in- 

 genia nobiliffima a llbris cvocaverit in campos, filras, prata, ncmora 

 et montes, ut paterct, quam variac fint patriarum plant arum formae, 

 quam egrcgium inde doctrinae augmentum exfpectandum fit, fi, citra 

 continuum reterum fcriptorum fludium, ipfa plantarum natura inda- 

 gctur. Neque tarnen et haec difclplinae nofirae initia fubito ducta, 

 nequc fundamcnta protinus ac miraculo quafi quodam jacta funt : 

 fcnfim potius ac minutatim deflexcrunt Germani illi ab ineptiis her- 

 bariorum, ut proximus fuerit Braunfchweigius , paullo remotior Brun- 

 felfius, alienus Vuchfius, maxime alienus Tragus, norae vero doctrinae 

 auctor ac coryphacus Conr. Gefnerus. 



Namque Hieronymus Braunfchweigius, cliirurgus Argentinenfis 

 (biß. reiherb. I. 293.), cujus liber de arte deftillandi primum editus 

 fuit anno 1500., icones plerasquc ex herbariis reteribus repetiit, 

 plures tarnen noras plantas adjeclt , quarum icones paullo meliores 

 prioribus, indignas tarnen, quac per fc citentur, adlegabo ad ea 

 loca, ubi a Fuchfio aut Brunfellio aut ipfo etiam Trago meliores 

 exhibentur, ut fohim modo eluceat, quaenam plantae ab Hieronymo 

 primo indicatae fucrint. Utor autem editione, quae titulum habet: 

 „Das nüwe diftilicr buocli der rechten kunft zu diflilieren, von mciftcr 

 ,, Iheronj-mo Brunfchweick. Strasb. 1519. fol." Plantarum nomina 

 faepius falfa funt et ablbna, defcriptiones adeo mancae et breres, 

 ut pro nullis plerumque habendae fint. 



Infignia funt Brunfelfii, Moguntini, primnm ludlmagiflri Argentinen- 

 fis, dein autem mcdiciBernenfis (f 15340 merita: primusenim meliores, 

 ad naturam delineatas icones exhibuit, quae omnino citari pofliuit} 

 niniia tamen defcriptionum parcitas et inopia ; nominum etiam mira 

 confufio, cum ad veterum appellationes refugere necefTarium, noras 

 autem formare nefas duccrct. Utor editione herbarii Brunfelfiani 

 Argentor. 1533 et 1536. fol. tomis tribus. 



2i ^ Tcm- 



