CAPEIFOLIACEJ^. EUBIACE^. 151 



2. L. stabiana; species bene distincta etiam ex Lacaita (litt. 1884), qui 

 eam in toto tractu montium inter Amalfi, Castellamare et Salerno, supra 1500' 

 altit., observavit (semper in rimis rupium calcar.). 



8. L. etrusca; hab. etiam Cephalon. ins. Jon. (: Heldreich). 



4. L. adenocarpa; distinguitnr prfecipue baccis apice glandulosis (unde 

 etiam nomen), sed a seq. L. implexa vix specie diversa est. 



7. L. Perielymenum; exc. etiam Suec. med. (Norv. adest secus litus us- 

 que ad Molde et Aalesund ex ABlytt); Cors. indicatur a *:\lar(;igL; Transs. non 

 nisi culta (rarius) provenire dicitur. 



8. L. dimorpha; species dubia, descripta e planta in hortis bohemicis 

 culta; sec. Ten. in seepibus Villamaina (Principati) a Gussone lecta est. 



9. L. canescens (1800). L. biflora Duf. (1798— 1800); Sicil. non nisi Pa- 

 normi (in stepibus umbrosis Parco) lecta est. 



11. L. nuramularifolia; hab. etiam in Creta (m. Yoloki: Eeverch. ls84). 



12. L. Xylosteum: Bulgar. Fenn. mer., med. ; Dan. hab. freq. in parte 

 or. (prtecip. in Bornholm), in occ. rarior. 



13. L. nigra; Germ. add. mts Erzgebirg^e, Thiiringerwald. - Styr. et Carinth . 

 etiam montes subalp. inhabitat; Bulgar. (m. Yitos etc.). 



15. L. pyrenaica: nits Corbar. (Gall. mer-occ); Balear. hab, solum in 

 montibus altioribus Majorcpe et quidem rarius. Pedem. indicata erat ab Allione, 

 sed sine loco speciali, et a PoUini indicatur in alpe Raveuola (territ. Bresc), ubi 

 recentiores solam L. coeruleam invenerunt. 



17. L. alpigena; — L. leiophylla Kern. (1870). L. carpatica Porcius (1885). 

 L. alpigena Bmg. et al. (Transs.). 



19. L. coerulea: Eoss. balt. (: Klinge). Lapp. or. ; Fenn. non nisi in or. 

 et Kuusamo (bor.) observata. Styr. et Carinth. (mont. et subalp.). Bulgar. (m. Yi- 

 tos: Yelenov. 1887). Bosn. mer. (m. Prenj Planina alp. : GBeck 1886). 



19. a. L. reticulata Borb. (1882). - Carn. (Karst). Croat. 



Obs. Diervilla canadansis W. (Lonicera Diei-\nlla L.) nunc Germ. infiuil. adest: 

 March. (pr. Potsdam), Pomeran. (Gryphisw.), Saxon. (pr. Freiberg), Siles. rar., et talis etiam Ba- 

 tav. indicatur (: van Ledden Hulsebosch). 



5. Linnsea. l. L. borealis: Fenn. Dan. nunc etiam iu Sjelland (Horn- 

 bfek Plantage et Tisvilde heg-n) et Bornholm (pr. Eonne) lecta est. Bavar. (Eap- 

 penalpenthal alpium Algov.). Carinth. (ex Pacher) loco unico lecta (Katschthal, 

 in der Alm des Pfarrers von St-Peter). Zips, ad m. Mlynarz (: Eehmann), cui loco, 

 teste Knapp, pertinet indicatio de planta? proventu in Carpatis centralibus Gali- 

 zite (Morav. deest). Etiam florte gallictje hanc plantam Linntei facile adnumerare 

 poteris, nam crescit, in territorio tamen helvetico, fere ad ipsum limitem Sabau- 

 di;e nunc gallicre, in vaUe Creux de Novel, ubi a Privat detecta: Barbey "Lin- 

 ntea borealis appartient-il <\ la flore francaise?" in bull. soc. bot. 1881. (*). 



LXI. RUBIACE.E. 



2. Rubia. 2. E. peregrina; Gall. etiani bor.-occ; centr. (P.-de-Dome, 

 Cantal etc.) ex Lamotte. 



4. E. tinctoria; etiam in Gall. centr. (Arvern.) sponte adest sec Lamotte 

 (1881); in Ttal. bor. pas.sim quasi spontanea est, sed probab. ex antiqua cultura 

 superstes. Dobrud. ad srepes, in vineis, passim (: L^^e.S.). 



4. a. E. hevis Poir. voy. H. 111. - Mallorca Balear. (pr. SoUer et PoUenza: 

 Mares). 



3. Galium. 2. G. physocarpum (Microphysa rubioides CAMey); pr. 

 Sarepta a Becker lectum e.st; radix tinctoria ut Eubia\ 



3. G. rubioides (G. hy.ssopifolium auct. tran.ss. ex Smk.): Galiz. bor., r. 



