353 



1. Cleraatis balearica; etiain sec. auctores, qui nuper de flora balearica 

 scripsere — Barcelo y Combis et Mares-Vigineix — est solum varietas C. 

 cirrhosge; C. semitriloba varietatem intermediara, in Balearibus rariorera, 

 sistit (cfr. Mares et Vigin. catal. rais. 2). 



2. Pulsatilla apiifolia; P. (Anem.) grandiflora Hpe est = planta gynody- 

 nama; P. (Anem.) alpiua Hpe est = planta androdynama (iiorib. rainoribus). 

 — Aneraone sulphurea L. 



3. Anemone Pavoniana; in regione alpina moutium Picos de Europa, loco 

 las Gramas dicto, altit. circa 7000', a Leresche et Levier JuL 1878 primum 

 lecta est; 1879 cura Daphne Philippi, nive nondum relicta, florebat. Feliciter 

 sic resurrexit eximia htec species, quee tam diu latuit et e tribus tantum 

 speciminibus (loco uataH et coHectore non indicatis) herbarii Pavoniani, nunc 

 Boissieri, cognita erat. 



4. Hepatica angulosa; cL Kanitz in diario Magyar Xdvenytani etc. 1883. 

 146 — 9 historiam hujus speciei eximice plene exposuit, additis (L c. 150—1) 

 quee in Htteris, Nov. 1883 datis, scripsit nunc beat. Roeper de planta her- 

 barii Lamarckiani, tunc Rostockige servati. Lamarckius speciem e planta in 

 horto pharmacopoL Parisiis, originis incertfe, cuUa et dein destructa de- 

 scripsit (EncycL raeth. 1783) nomine Anemones angulosfe, sed in herbario 

 ejus, sub hoc nomine, adest flos (cum pedunculo) Hepaticte trilobffi et foHum 

 (mutilatum) Cortuste MatthioH ! 



5. T h a 1 i c t r u m ra a c r o c a r p u m ; hsec species lateri boreaH Pyrenffiorura pri va 

 videtur (solo calcareo) : Basses-Pyren., vaH. Ossan ; Bearn, vaH. Aspe ; Hautes- 

 Pyren., vaH. Azun, circa Eaux-Bonnes pUir. locis; etiara prope Esquierry 

 (Haute-Garonne) semel lecta dicitur (r Doassan). 



6. T. flavura; ad hanc speciem pertinet etiam T. pauperculum Herm. in Lam. 

 DC. fl. fr. (Strassb.) ex Lecoyer, qui specimen authenticum hb. Cand. exami- 

 navit. 



7. T. angustifolium; — T. princeps Dmrt. (Campine) pertinet ad T. flavum, 

 varietati T. nigric ans Jacq. proxime accedens (ex Lecoyer). — T. auriculatum 

 Be.ss.; specimina autheut. in Rchb. exc. citata, nec non ea qure Lecoyer vidit, 

 sistunt varietatem T. simpHcis. 



8. T. Grenieri; T. nutans Dsf. descriptum est e planta in Horto Paris. cuHa, 

 origine non indicata, sed ex alpibus genevensibus vel delphinensibus ortara 

 dicta. 



9. Ficaria calthfef olia; in muHis adsit sed cum vulgatiori F. verna p. d. 

 sffipe corarautata; sic pluribus locis territorii Vindobon., ubi .5— 10 dies prius 

 quam illa floret (: Wie.sbaur); ad Fiume Croat. communis est (: Untchj). 



10. Ranunculus chserophyllos; observ. Freyn (187G) e synonymis Linnfei 

 exchid. sunt illa Cohtmn. ecphr. 312 et BarreL ic 581, ad R. miUefoliatum 

 et R. flabellatum spectantia. 



11. R. Breyninus Cr. (1769); monente Kerner (sched. ad ex.s. 99) male cum R. 

 nemoros^o DC. coramutatur, nam est = R. Hornschuchii Hpe ap. St. (1826) = 

 R. ViHarsii K., Rchb., G.G. (non DC.) = R. Grenierianus Jord. = R. Pseudo- 

 ViHarsii Schur. - Xomen tenet ab alpe Breyn Austr. (hodie Raxalpe), unde 



23 



