13 



354 



Crantzius plantam suam habuit. Area g-eogr, : Alpes, Carpati or., Karstliia, 

 Istria (reg. alp., subalp.). 

 12. Fv. Tommasiuii; suspiciouem meam liunc ad RT neapolitanum (61) per- 

 tinere, cl. Freyu (in litt. 1878) confirmavit, testantibus ab eo comparatis tam 

 specimen autheut. Tenoreanum quam icon et descriptio primaria Teuorii, 

 sed, ut nunc edoctus sum, cl. Janka jam 1857 hanc plantam ad 11. neapoli- 

 tanum Ten. (R. velutinus K.) retulit et 1860 probavit plantam Tommasinii 

 ex Tstria (Pola) cum ea identicam esse. 



R. palustris: indicatur etiam Istr., ubi interdum pro prteced. (R. Tomma- 

 sinii) sumtus dicitur; alii ibi rarissimum esse et loca ejus indicata plurima 

 ad R. velutinum K. (cfr. prgec.) spectare perhibent; sec. Freyn (litt. 1878) 

 vera species Smithii, quee descripta e specimine Tourn. ex Oriente, est planta 

 omniuo orientalis et ab occidentali diversa. — E. heucherifolius ; in Sicil. 

 viilgatus est, sed forma, qute R. pratensis Pr., rara (Palermo etc); formse 

 niinores (regionum altior.), caule basi incrassato, a Preslio pro R. bulboso 

 sumtce sunt (: Strobl). 



14. Pv, neapolitauus; — R. Balbisii;, ex Freyn (litt. 1878) species eximiaest; 

 habitus fere R, cliii, unde nomen Balbisianum (R. cymbahirigefolius) sat cha- 

 racteristicum. 



15. Batrachium paucistamineum; observ. cl. Freyu, qui in Kern. sched. 

 ad exs. 95 plautam bohemicam (vivam) exactissime descripsit, hjec inter 

 Aquatiles p. d. (stigmate papilloso prteditas) bonam speciem constituit. 



16. B. carinatum; sec. Freyn (1, c.) etiam hoc e.st e grege Aquatilium p. d. 

 (stigmate papilloso convenientium), nec, ut credidit Schur, cum B. Baudoti 

 comparaudum; idem auctor laudatus 1. c, hanc plantam, a plurimis neg- 

 lectam, descriptioue (e vivo) elaboratis.sima et observationibus biologicis 

 illustravit. 



17. B. intermedium (Ranunculus intermedius Knaf); observ. Townsend (1883) 

 planta Knafiana sistit formam homophyllam, quare nomen B, micranthi po- 

 tius forse adhibendum est, 



18. Helleborus niger; — H. altifolius Kern. sched. ad exs. a. 1883. H, niger 

 var. altifol. Hayne 1829, Rchb, 1832. H. niger var, macranth. Freyn in Flora 

 1881, H, niger PoUini (1822), Lomb., Venet., TyroL mer, alp. calcar., ibique 

 H, nigrum legitimum alpium cakar, borealium substituit, Idem cL Kerner 

 characteres certos ad unum ab altero distinguendum observavit in specimi- 

 uibus, qua3 a seminibus, e locis natalibus provenientia, in uno eodemque loco 

 educavit. 



19. Caltha palustris; in Sicil, a Presl indicata est e commutatione cum 

 Ficaria graudiflora, teste Strobl, 



20. Aquilegia atrata (A. nigricans Rchb,); cl, Simkovicz, ex inspectione 

 herbarii Baumgarten. et e loco (in alpib. rodnens.) a Baumgarten citato, 

 probavit A, nigricantem ej. veram et ab A, nigricante Rchb. (in Transs, 

 non lecta) distinctam esse speciem, cui vero auctor (Baumgarten) e prava 

 observatione capsulas modo tres tribuit; nomen dedit ob colorem obscurum 

 caulis. 



21. Pseonia officinalis; — P, pubens; ex observ. cL Kerner (sched, ad exs. 90) 

 P. pubens Sims descripta est e planta in Horto Paris. culta (patria iguota) 

 dum planta Reichenbachiana per Alpes meridionales (et per totam Kar.st- 

 hiam), a convallibus usque ad regionem alpinam, distributa est. 



-22. Nympheea thermalis; hujus locus natalis p. d. est in thermis et in ri- 



vulo calido Pecze dicto prope Magnovaradinum, germ. Grosswardein (Hung. 



or.). Kern. exs. austr.-hung. 72. 

 23. Nuphar sericeum; est solum varietas N. lutei, ut Caspary monstravit et 



Borbas (bot, ceutralbL 1881) probavit; locus classicus est prope AVaizen 



(Hung.), sed etiam ad Pesthinum et alibi occurrit. 



I 



