3G0 



liybridum non est quia copiose viget ubi deest H. quadrangulun], quod in 

 Gall. non nisi in montibus obviam venit; est quidem fere identicum eum 

 H. intermedio Bellynk, sed hoc recentius est quam H. intermedium Steud. 

 Hochst. (1842); ad hoc H. Desetangsii g-enuinum pertinent H. commutatum 

 3Iartr.-Donos (non Xolte) et H. Linnfeanura Callay ap. Gren., sed varietatem 

 imperforatam sistunt H. dubium Coss. Germ. et H. quadrangulum auct. plur. 

 (non L,), 



Vitis vinifera; b, Sagot hanc plantam in silvis circa Belley (dep. Ain) 

 vidit copiosam, omnino spontaneam et V. cebennensi valde simileni; foHa 

 ejus parva erant; flores polygami, masculis numerosissimis; baccfe, etiam 

 maturissimte, auster«>. Vites, quas Bronner tamquam spontaneas e vaHe Rhe- 

 nana descripsit, ex Sagot non nisi (saltem pro max. parte) efFerat» sunt. 



80, Rhamnus carniolicus (Kern, nov, plant, spec. I. .36. 1870). Hab. in m. 

 Krainer Schneeberg (1100 — 1300 metr. s. m.), in alpibus Carni» et Carinthise 

 merid., in montibus Carniolite (e. gr. in silvis ad Adelsberg, copiose) et Sty- 

 rife maxime meridionalis, in Croat. (m. Velebit), Dalm. (et Alban. ?); in Bos- 

 nia et Hercegovina silvas constituit (: GBeck). 



Ehus Cotinus; hiec species a ceteris hujus generis essentialiter differt, 

 quare cl. Engler, prfeeunte Scopolio, pro ea genus pristinum Tournef. Coti- 

 nus restituit, servato etiam pro specie uomine Scopoliano Coggygria 

 (: Cotinus Coggygria Scp.), 



82. Ulex Gallii; sec. Godron etiam hfec species est tantum forma abnormis 

 (floresc. seriori) Ulicis europfete, a climate niarino orta, negante tamen cl. 

 Le Jolis, regionem ejus inhabitante, et quod etiam vix credibile videtur post 

 observationes a cl, Miciol institutas et a Magnier (1, c.) publicatas, 



83. Genista jetnensis; in monte Aetna inter 500 et 6500' s. m. hinc inde 

 (exc. latere montis occidentali) copiosa est, in demissioribus sfepe arbores 

 usque 6-metrales constituens, in elevatioribus fruticosa; florfe tetnensis novis- 

 simus et strenuus indagator Strobl eam prfccipue supra Nicolosi ad vineas 

 copiosam observavit, ubi ad altit. circa 2600' s. m. silvulas arbuscularum 

 ramosissimarum sistit et inde rarescens limitem regionis silvaticee attingit. 



84. Cytisus hirsutus; observ. cl. Kerner (sched. ad exs.) fiores laterales in 

 individuis vario modo truncatis stepe in capitulum terminalem congregantur, 

 qua^ individua pro C. prostrato spepe sumta suut (sic a Tommasini et Koch). 

 C, falcatus W.K. (Croat,) a C. hirsuto specie uon diff"ert. 



85. C. biflorus; sec. Kerner (sched. ad exs.) C. biflorus THer. et C. ratisbo- 

 nensis Scheeft'. (botan. exped. tab. titul. 1760) sunt du» species distinctte. C. 

 biflorus THer. stirp. nov. VI. 183. 1785 (C. cinereus Host 1831) rarior est, et 

 non nisi in Hungaria lecta videtur planta cum icone Heritieri (ined.) om- 

 nino convenieus. Heritierus patriam ejus non novit, sed eam esse Hung. 

 centr. Kernerus nos edocuit (locus classic. est in coUibus arenosis inter Da- 

 nubium et Tibiscum). C. biflorus W.K. huc pertinet, sed icon (pL rar.) cum 

 illo non convenit. 



86. C. supinus (L. sp. «); C, capitatus Scp, carn., Jacq. au. Floristffi plurimi 

 (quos in Consp, secuti sumus), auctoritate Kochii seducti, synonymiam hujus 

 speciei aliter intellexerunt, sed cL Kerner nunc monstravit (abhang. d. pflan- 

 zeng. 1869 et sched. ad exs. 1883) C. capitatum Scp., Jacq. identicum esse 

 cum C. supino a L., quod ceterum scripta Linntei ipsius et Jacquinii — ambo 

 citatum idem e Clusio afferentia — coufirmant; insuper Linnfeus ipse (syst. 

 ed. XIIL) C. capitatum Jacq. au. sub suo C. supino a citat. Hfec species in 

 Austr.-Hung. frequens est et ubiquista, sed rarius et sparsim proveuiens C. 

 virescens Kov. et C. Eochelii Wzb., qui vulgo pro C. supino sumuntur. Sffi- 

 pius eodem anno bis floret, sciL floribus vernalibus lateralibus, solitariis — 



