37G 



tissimus, hoc gramen prope Ulysiponem (Hissabon) a. 1751 legit et sub 

 nomine Dactylis cynosuroides descripsit, quam descriptionem Linnteus in 

 Loefl. it. hisp., ab illo 1768 edito, publicavit. 



262. Phalaris paradoxa; P. Sibthorpii Grsb. (P. appendiculata Schult.) est 

 forma in Gr^ecia vulgata. Dimorphismus spicularum in hac specie jam Lin- 

 nfeo cognitus, etiam in P. aquatica (P. bulbosa Cav.) a cL Hackel (1870) 

 observatus est. Spica enim hujus matura in septem fasciculos secedit, quo- 

 rum unus solum fertilis est, ceteri vero vacui et scariosi quare, alarum 

 instar, ad rupturam et dispersionem fasciculi fertilis (seminiferi) faciliorem 

 reddendam multum adjuvant. 



26 J. Maillea Urvillei; Urvilleus, qui hoc gramen rarum detexit, speciem 

 generi Phalaris adnumeravit (1822), probabiliter deceptus a similitudine 

 quadam quam habet cum Phleo arenario, quod tunc plurimis erat Phala- 

 ris; observat tamen "Crjpsi schoenoidi valde afliuis" (inde Phalaris cryp- 

 soides d'Urv.). Sed teste Hackel (in Barbey fl. sard. comp.) hoc genus 

 Phleoideis adnumerandum est et ipsissimo Phleo valde proximum. 



264. Phleum echinatum; locus speciei maxirae borealis est in collibus Eu- 

 ganeis; loca mte Baldo et mteBolca antiquitiis quidem pro hoc gramine 

 citantur. sed e commutatione ejus cura Phleo commutato Gaud. (: Goiran 

 1880). 



2G5. Sesleria tenuifolia; hfec species aWulfen in rupestribus apricis (karsth.) 

 supra Tergestum, Duinum etc. detecta est et sub nomine Cynosuri junci- 

 folii distributa, sed Schrader eam primus, secus specimina Wulfenii de- 

 scriptam, publicavit (misso nomine Wulfen.). 



266. S. microcephala; S. ovata Kern, (1881). Cynosurus ovatus Hpe ap. Sturm 

 (1799). Hoppeus hanc speciem in alpibus salisburg. et cariuthiacis detexit 

 1798. Kernerus (sched. ad exs. a. 1881) observavit S. microcephalam Kochii 

 non esse identicam cum illa Laraarckii et Candollei et pleuiorem dedit sy- 

 nonymiam specierura affinium. 



267. Aira media; teste Bonnet (1877) htec species est tantum progenies lo- 

 corum siccorum, insolatorum, qua? solo meliori et irrigatione uberiori in 



A. cffispitosam mutatur. 



268. Avena airoides; speciraina Hoppeana (dec. 9), cum borealibus compa- 

 rata, multo magis densiflora sunt et pluriculmia, culmis crebrius foliatis 

 (foliis longioribus, planis) quam speciraina lapponica et islandica, sed spe- 

 ciminibus jemtlandicis (formge vulgatioris) et norvegicis similiora, 



269. Vulpia myuros; observ. cl. Celakovsky, tam descriptio Linntei quam 

 synonyma (exc. forse BarreL) et loca (nec nou herbarium) testantur hanc 

 speciem esse veram Festuca myuros L. 



270. Bromus pannonicus (Kumra. Sendtn. 1849). B. erectns var. vernalis 

 Panc. (1856). B. erectus var. pycnotrichus Borb. (1878), Cfr. Hackel in oe. 

 bot. z. 1879 et Borbas ib. 1882. 



271. B. commutatus (Schrad. 1806). B. multiflorus Host (non Weig.). B. sim- 

 plex Gaud. (1812). 



272. B, moUis (L. sp. ed. IL). B. hordeaceus L. sp. ed. I. B. secalinus (3 L, 

 suec. ed. IL ("in hortis satus transit iu B. secalinum, cujus varietas, e loco 

 arido et duro pygma?us"). Observat cl. flackel quod Linnaius synonyma, quse 

 primum sub B. hordeaceo suo citavit, postea ad B. moflera transtulit, B. 

 hordeaceum supprimens, quamquara lapsu quudam eum tamquam var. sub 



B. secalino servavit; hoc vero serius in exemplari suo proprio libri cor- 

 rexit, deleto ibi nomine B. hordeacei et adscripto illo B. mollis, testante 

 Hartman fiL (adnot. de plantis suec, herb. Linn,). Cum hoc convenit quod 

 in herbario ejus sub nomine B. hordeacei adest solus B. mollis et quod 

 sub B. secalino vero adest specimen Bromi moUis a Linnreo ipso "B. hor- 

 deaceus" inscriptum. 



273. Festuca pulchella Schrad. (1806). F. Scheuchzeri Gaud. ap. Schleich. 

 (1807); agr, helv. (1811). F. nutans Host (1809). F. cernua Schult. (1814). 



