— 11 — 



hoofdje, bloeiwijze met zeer korte, onvertakte, vaak verbreede spil en oi)eenyeilron^en, 

 zittende of zeer kort gestoelde bloemen. 



hoofdjesachtig, op een hoofdje gelijkend. 



houtachtig, op hout gelijkend of daaruit bestaand. 



huidmo7idje, een door 2 doorgaans halveniaan- of niervormige cellen ingesloten opening in 

 de opperhuid. 



hypogynisch, lager dan het vruchtbeginsel op den bloembodem ingeplant. 



ijl. Een bloeiwijze noemt men ijl als de bloemen ver uiteenstaan. 



ineenged?'aaid. 1. om zijn eigen as gedraaid. 



2. (van kroon- en kelkbladen), zoodanig gerangschikt, dat elk kroon- of 

 kelkblad één dekkenden en één bedekten rand heeft. 



inflorescentie, zie bloeiwijze. 



ingedrukt, van een kuiltje voorzien. 



ingeplant, bevestigd. 



ingesneden, van inhammen (insnijdingen) voorzien. 



ingesnoerd, duidelijk vernauwd. 



insnoering, duidelijke vernauwing tusschen 2 aangrenzende deelen. 



internodium, deel van den stengel tusschen 2 knoopen. 



isodiametraal, (van stengels) ongeveer even dik als breed. 



juk, bij gevinde bladeren, elk paar tegenoverstaande blaadjes of zijspillen. 



— jukkig, — jukken dragend. 



kaal, onbehaard, niet te verwarren met glad. 



kam, vlak of bijna vlak, al of niet ingesneden uitwas, dat ongeveer loodrecht op hot dragend 

 deel staat. 



kamvormig, mot even als de tanden eener kam recht afstaande, lijnvormige slippen of 

 doelen. 



kapvormig, sterk gewelfd, op een monnikskap gelijkend. 



katje, aar- of trosvormige bloeiwijze van eenslachtige bloemen, welke in haar geheel afvalt. 



keel, bij bloemen mot vergroeidbladige ki'oon, d« plaats waar do buis in de zoom overgaat. 



kegel, bloeiwijze bestaande uit houtachtige, op een gemeenschappelijke spil geplaatste schubben, 

 welke in hun oksel de geslachtsorganen dragen. 



kegelvormig, uit een rond grondvlak geleidelijk spits toeloopend 



omgekeerd kegelvormig, als kegelvormig doch bij de punt ingeplant. 



kelk, do buitenste, gewoonlijk groene krans van bloembekleedselen. 



kelkachtig, in vorm of kleur op een kelk gelijkend. 



kelkblad, elk dor bladen waaruit de kolk bestaat. 



kelkbuis, bij een vergrooidbladigen kelk : het vergroeid, al of niet buisvormig gedeelte der 

 kelkbladen. 



kclklobben, hot vrije gedeelte van meer dan halfweg vergroeide kelkbladen. 



kelksegmenten, zie kelklobben en kelkslippen. 



kelksli])pen, het vrije gedeelte van hoogstens halfweg vergroeide kelkbladen. 



kelkzoom, bovenst deel van een vergrooidbladigen kelk. 



