— 19 — 



schijnkrans, vereeniging van bloemen of andere deelen» .velke slechts schijnbaar in een krans 

 geplaatst zijn. 



schijntros, op een tros gelijkende bloeiwijze. 



schijnvrucJit, op een vrucht gelijkend, niet uit een stamper gevormd orgaan, bv. de verdikte 

 vruchtsteel der djamboe monjot (A n a c a r d i ii m o c ei d e n t a 1 e). 



sddldvorinig, vlak en tusschen de randen ingeplant. Scliildvormige bladeren. 



schotelvormif), met vlakken bodem en opgebogen rand. 



schotverbrekend, (van een meeriiokkige doosvrucht) zoodanig openspringend, dat de kloppen 

 van de tusschenschotten loslaten, terwijl ze aan de aszijde der vrucht 

 doorgaans aan elkaar verbonden blijven. 



schotocrdcelend, (van een meerhokkige doosvrucht) zoodanig openspringend, dat de tusschen- 

 schotten in 2 lagen worden gespleten, waarvan er 1 aan elk der aan- 

 grenzende kleppen bevestigd blijft. 



schroef, bepaalde bloeiwijze, waarbij elke volgende zijas telkens loodrecht staat op de 

 voorgaande. 



sdirocfvormig gerangschikt, zoodanig gerangschikt, dat de lijn, welke de opeenvolgende inplan- 

 tingspunten vereenigt een schroefvormig verloop heeft. 



schub, orgaan dat in vorm min of meer met de schubben van een visch overeenkomt, nu 

 eens min of meer bladachtig, dan weer droogvliezig. 



schuUvorndg, in vorm op een schuit gelijkend. 



schutblaadje, een op den pedicel of schijnbaar op den kelk ingeplant, vliezig, schubachtig of 

 draadvormig blad. 



schutblad, een op de assen der bloeiwijze ingeplant, vliezig, schubachtig of draadvormig blad. 



secundaire zijnerven, zie zijnerven. 



segment, elk deel van een diep ingesneden orgaan. 



sicco (in), bij gedroogde exemplaren. 



sikkelvormig, vlak met eenerzijds bollen, anderzijds hollen rand, in vorm dus aan een sikkel 

 herinnerend. 



sinus, insnijding, vooral de insnijding tusschen de voetlobben. 



sli2J, segment van een gedeeld of gespleten orgaan. 



snavel, puntig toeloopend lichaam op den top van een orgaan, vooral op vrucliten. 



spat eivormig, vele malen meer lang dan breed met toegespitsten voet en afgeronden top. 



sphacelaat, verdord, afgestorven, als het ware verschroeid, vooral gezegd van den top van 

 bladeren, zooals van Capparis micracantha en van de blaadjes 

 van C a p u r a a 1 a t a. 



spil, de hoofdas oener bloeiwijze, de gemeenscliappelijke steel, waaraan de blaadjes van een 

 gevind blad zijn vastgeliecht, soms ook de as eener vrucht. 



spiraalvaten. Spiraalvormig gewonden vaten, welke veelvuldig in planten worden aangetroffen, 

 o.a. zeer duidelijk in de stengels van Nelumbo nucifera. 



—spletig (2- of meer-) met insnijdingen, welke tot op het midden der lengte oi der halve 

 breedte loopen. 



splitvruchf, droge, veelhokkige vrucht, welke uiteenvalt in vele, gewoonlijk 1-zadige, meestal 

 tot na het uiteenvallen gesloten blijvende deelen. 



sponsachtig, uit zeer los weefsel met vele openingen bestaand, dus in bouw op eens spons 

 gelijkend. 



