- 37 — 



Ê, of klimmend /^ links windend (e. c. v,), soms kruipend. Stengel dun, 

 rolrond, vrij dicht behaard. Bid afwisselend, kort gesteeld. Bldü rolrond, 

 zachtharig, recht of gekromd, 5 — 17 mM lang, boven den voet geleed. Bid 

 eirond-ovaal-langwerpig, soms min of meer drielobbig, nu eens met spitsen, 

 dan weer met stompen, zelden met afgeknotten of ondiep hartvormigen voet, 

 top spits, stomp of eenigszins uitgerand, stekelpuntig. Bid 3-nervig, netvormig 

 geaderd, aanvankelijk dicht behaard, kaal wordend, ten slotte alleen op de 

 nerven dun aanliggend behaard, 20 — 90 mM bij 9 — 40 mM, beiderzijds eenigs- 

 zins glanzend. ïïoofdnerven aan de onderzijde uitspringend, vaak eenigszins 

 purper aangeloopen. Bovenzijde der hld met zeer onregelmatige opperhuidscel- 

 len, zonder huidmondjes, huidmondjes aan de onderzijde talrijk. 



Deze soort is nauw verwant aan C. vil lo sus D.C., die zich onderscheidt door scherp 

 gekielde kernen. 



Vrij algemeen, vooral nabij de zee, dikwijls aan de paden tusschen de visch vijvers, in 

 kreupelhout en heggen (Batavia, Tandjong-Priok, Meester- Cornelis), 



Bloeitijd: Januari — December. 



Ned, naam: 



Inl. naam: Daocn Tjintjao (Edeling). 



Pericampylus Miers. 



Kbld 6 in 2 rijen, de buitenste rij het kleinst. Krhld 6, wigvormig, kleiner 

 dan de khld. cT: M 6, /«(^ cylindrisch, AA; aangegroeid, zijdelings openspringend. 

 $: Stmd 6, knotsvormig. Sta 3. Stijlen 2-spletig, slippen spits. Steenvrucht 

 nagenoeg bolvormig. Stijllitteehen nabij den voet. Steenkern hoefijzervormig, 

 aan de rugzijde met een kam en met wratten, zijdelings uitgehold, niet 

 doorboord. Z gebogen, zl lang en smal, vlak, ternauwernood breeder dan het 

 kiem worteltje. 



Ij. Bid met hartvormigen of afgeknotten, zelden stompen voet, niet schild- 

 vormig. Bldst dun, geleed. Bi in okselstandige, gesteelde, sterk vertakte bijscher- 

 men. 



Monotypisch geslacht, in Britsch-Indié\ op Java, Borneo en Sumatra voorkomend, ook 

 bij Batavia. 



Pericampylus incanus Miers, Contrib. III, 118. 



Mig. Flora Ind. Bat. I, pars 2, 83. — Annales Mus. Bot. Lugd. Bat. IV, 85. — Beccari, 

 Malesia I, \b\. — Hoolur and Thomson, Flora Indica I, \*è^i. — Uookcr, Flora of Brit. India I, 

 102, — King, Materials Flora Malayan Peninsula 1, 29. — Bentham, Flora Hongkongensis, 13. — 

 Pericampylus lanuginosus Miq. Fl. Ind. Bat. I, pars 2, 83. — Cocculus corym- 

 bosus et lanuginosus Blumc, Bijdragen 24. — Coccu lus incanus Colebr. Scheffer 

 in Nat. Tijdschr. Ned, Indië, 32 (bene depicta). 



BI éénslachtig, 2-huizig, in okselstandige, gesteelde, sterk vertakte, veel 

 bloemige bijschermen. Pedk dicht zachtharig, 8—50 mM lang, vaak ten getale 

 van 2—3 boven elkaar geplaatst, de bovenste het langst. Ped 1 — 2 mM 

 lang, meer of minder dicht langharig. Schtblj 2, i) zeer klein, tegen den k 



1) Ten onrechte geven Poerlage (Handl. I, 44), Rooker (Fl. Brit. India I, 102) en King 

 (Mat. Fl. Mal. Penins. 29) op, dat het aantal schutblaadjes 3 bedraagt. 



