— 73 — 



onder den top met een uit 4 lijnvormige, witte slippen bestaand aanhangsel. 

 Slippen aan den top vaak gekromd, ± f mM lang, spreidend, buiten de vleu- 

 gels stekend. Khld en krhld niet zelden eenigszins purper aangeloopen l). 

 Yrij gedeelte der hd kort, ongeveer even lang als of een weinig langer dan 

 de hk. Hk met een groote, scheeve, eindelingsche porie openspringend. P 

 ovaal met stompe uiteinden, geel, glad. Eierstok zijdelings samengedrukt, kaal, 

 groen, l — 4 diM middellijn. Stijl ruggelings samengedrukt, ongeveer even 

 lang als de eierstok, aan den top teruggebogen. Sfe groot, hol, 2-lippig, bovenlip 

 klein, in een gewimperd tongetje verlengd, onderlip grooter, in een knobbel 

 eindigend. Vr gedeeltelijk ingesloten door de blijvende kbld, iets langer dan 

 de vleugels, langwerpig, met stompen top, kaal, groen, ongevleugeld, 1^ — 2^ 

 mM bij + J mM. Z smal langwerpig, dofzwart, 1^ — 2 mM lang, dun lang- 

 harig, haren opwaarts gericht, kiempropje met 2 aanhangsels, aanhangsels onge- 

 veer I maal zoo lang als het 0, naar den top versmald, stomp, wit. 



Laag /. H = 10 — 50 cM. Stengel rolrond, naar boven sterk vertakt, bij 

 oude exemplaren vaak uit de oksels der onderste (meestal j-eeds afgevallen) 

 bid dunne takken drijvend. Wortel stevig, vaak wormvormig gekromd, hard, 

 geel. Stengels en takken rolronó, groen, vaak purper aangeloopen, van onder 

 nagenoeg kaal, naar boven met zeer talrijke knots-haakvormige, zeer korte, 

 witte haren bezet. Onderste stengelbladeren in 4— 5-tallige kransen, tijdens 

 den bloei gewoonlijk reeds verdwenen, doch duidelijke litteekens achterlatend. 

 Hoogere bid verspreid, zeer kort gesteeld. Bldst | mM lang of korter. Bid 

 lancetvormig met spitsen voet en top, 8 — 20 mM bij 1^ — 4 mM, van onder 

 kaal, van boven met verspreide, zeer korte, witte, knots-haakvormige haren, 

 kaal wordend, gaafrandig, zijnerven zeer dun, middennerf bij levende exemplaren 

 aan de onderzijde uitspringend. 



Niet zeldzaam op vochtigen grond, bij Batavia vooral op beschaduwde plaatsen, doch bij 

 Buitenzorg overal. De soort behoort thuis in Amerika van Brazilië tot Mexico, is in 's Lands 

 Plantentuin uit Braziliaansche aarde opgekomen (waarschijnlijk in 1845 of 1846) en heeft 

 zich van Buitenzorg uit over een groot deel van Java verbreid. 



Bloeitijd: Januari — December. > 



Ned. naam: Kruisbloem, Vleug eltjeshloem 2). 

 Inl. naam? 



Flora 



Polygala chinensis JL., var brachystachya Bennett in Hooker, 

 of Brit. India I, 204. 



P. brachystachya BI, Bijdragen p. 59. — Miq. Fl. Ind. Bat. I, pars 2, p. 125, — Hassk. 

 in Ann. Mus. Bot. Lugd. Bat. I, ibl. — King, Materials Fl. Mal. Pen. I, 71. 



BI in ijle trossen. Trossen in of boven de bladoksels geplaatst, 5 — 16-bloe- 

 mig, vaak met een alleenstaande bl aan <l en voet. As van den tros nabij den top 

 kort behaard, kaal wordend, 15 — 60 mM lang, zonder of met nauw zichtbare 

 knobbels. Schtbld en schblj blijvend, klein, groen of purper, eerst aangedrukt^ 

 daarna afstaand of teruggeslagen. Schtbld + 2 mM lang, schblj veel kleiner. Ped 

 2 — 3 mM lang, groen, rolrond, nagenoeg kaal, eerst opgericht, tijdens den bloei 



1) Benige exemplaren van Perbakti (Salak) hadden bijna geheel pui'peren hl (Aug. 1905). 



2) Algemeene naam voor het geslacht. 



