- 121 — 



meer gezwollen litteekens der afgevallen hld, glad of min of meer wrattig, 

 met zwartbruine schors. Bid verspreid, gesteeld. Stbld langwerpig-lancetvormig, 

 zittend, vrij spits, 2^ — 3| maal zoo lang als broed, gaafrandig, overlangs ge- 

 streept, van binnen dicht zijdeachtig behaard, van buiten dicht en kort sterharig, 

 30 — 55 mM bij 13 — 20 mM, te zamen den stengel geheel omvattend en den 

 eindknop insluitend, roodachtig aangeloopen. Bldst der lagere bid lang, naar 

 de toppen der bloeiende twijgen allengs kleiner wordend, 220 — 15 mM lang? 

 nagenoeg rolrond, die der oudere bid aan top en voet verdikt, aanvankeljjk dicht 

 en grof roestkleurig sterharig, later kaal, behalve aan den top. Lagere bid 

 cirkelvormig, groot, met diep hartvormigen voet, naar de toppen der bloeiende 

 twijgen allengs kleiner wordend en meer eivormig met ondiep hartvormigen 

 of bijna afgeknotten voet en kort toegespitsten, spitsen top. Bid ondiep gekarteld, 

 leerachtig, van boven donkergroen, dof, niet dicht sterharig, min of meer ruw, 

 van onder grijsgroen, dicht bekleed met fijne sterharen, welke vooral op nerven 

 en aderen met grootere sterharen vermengd zijn. i:>/c?ll 9— 7-nervig, nerven 

 met uitzondering van de middennerf den bladrand niet bereikend, door vele 

 nagenoeg evenwijdige, dwarse aderen verbonden. Lagere bid op de middennerf, 

 ver boven den voet, met 1 — 3 boven elkaar geplaatste, 6—31 mM lange klieren 

 en 1 dergelijke doorgaans kleinere klier op 4 — 7 der middelste hoofdnerven, 

 welke klieren te zamen een eivormige figuur vormen, hoogere bid alleen op 

 3—1 der middelste nerven klierdragend. Bid 45 — 90—150—200-310 mM 

 bij 35 — 60—150 — 180-275 mM, die der bloeiende twijgen doorgaans minder 

 dan 200 mM middellijn. Bi des morgens vroeg opengaand, des namiddags 

 tusschen 3 en 6 uur afvallend. 



Bij Batavia waarschijnlijk zelden of nooit zuiver wild Algemeen aangeplant op erven 

 van Europeanen en inlanders. 



Bloeitijd : Januari — December. 



Ned. naam :? 



Inl. naam: Waroe. 



Hibiscus macrophyllus Roxb. Hort. Béng. 51. 



K. et V. Bijdrage TI, ii'i. — Masters in Hookcr, Flora of British India I, 337. — Khui, 

 Materials FI, Mal. Penins. I, 154. — PFaWtcA, Plantae As. Rar. I, tab. bi. — Kurz, Forest 

 Flora of British Burma I, 126. — Hochreutiner in Ann. Cons. Jard. Bot. Geneva, 4nie année, 

 p. 68 (46). — De CVokL Prodr. I, 455. — H. vulpinus Reinw. — Mi'^' . Fl. Ind. Bat. I, 157.— 

 PI. Jungh. 281. — H. spatliaceus BI. Bijdr. 72. 



Bi alleenstaand in de bladoksels, gesteeld, door het mislukken of klein blijven 

 der florale bid in armbloemige trossen. Trossen aan de toppen der twijgen 

 tot een groote, eindelingsche, pluim-tuilvormige bloeiiv samenkomend. Blkn., 

 eindknop en florale bid gedurende langen tijd ingesloten door de stbld^ welke 

 van het ontluiken der bl afvallen. Ped dik, knotsvormig, tijdens den bloei 

 15—20 mM lang, dicht bedekt met kleine sterharen, welke vermengd zijn met 

 zeer talrijke, groote, 4—5 mM lange, geelachtige, schuinopstaande, zittende 

 sterharen. Schblj 10 — 14, nagenoeg vrij, lijnvormig, met spitsen, al of niet 

 naar binnen gebogen top, 15 — 22 mM bij 3— 3| mM, korter dan de /.-, na 

 den bloei niet vergroot, stijf, van buiten dicht bekleed met fijne sterharen, 



