— 129 — 



Alle exemplaren in Herb Koorders, Herb. Bog. en Horb. propr. behooren tot de var. 

 villosus Bochr.^ welke zich onderscheidt door breede sthld en een vrij dichte, uit lange 

 haren bestaande bekleeding. Een tweetal vormen komen bij Batavia voor: 



K, bieolor. BI geel met een purper hart. Kelknerven en hUht purper aangeloopen. 



Vrij algemeen op ruige, zonnige plaatsen, in heggen, in laag kreupelhout. (Weltevrechm, 

 Meester CorneJis, Kchajoran, Pal Mcmh, Tandjoinj Prioh). 



|3. concolor. BI geheel geel. Kelknerven en bIdsL groen. 



Eenige exemplaren in een heg bij Tandjong Priok, hoog klimmend (1905). 



Bloeitijd van beide vormen: Mci-Novonher. 



Ned. naam : ^^Unirsleko's-L-ruid" ^ (Rumph, Herb. Amb. IV, 40), 



ft Hibiscus cannabinus L. Syat. Ed. X, 1149. 



Hochrevtiner, Revision du genre Hibiscus in Ann. Cons. Jard. Bot. Genève p. 114(92),— 

 Masfers in Hooker, Fl. of British India I, 339. — H. radiatus Cav. Diss III, 150, tab, 54, 

 fig. % — Miq. Fl. Ind, Bat. I, pars 2, i&O. — Masfers in Hoo/.t')'', Fl. of British India I, 325. — 

 in Oliver, Flora of tropical Africa I, 204. — Bentham, Flora Australiensis I, 212. — Gürkem 

 Fl, Bras. XII, 3, 559, — Pu/ie, Enum. Vasc. PI. Surinam 287. 



var. unidens riOChr. Kevision du genre Hibiscus in Ann. Cons. Jard. 

 Bot. Gen. p. 115 (93). 

 forma floribiis purpureis. 



BI alleenstaand in de bladoksels, gesteeld. Pedk tijdens den bloei 5 — 12 

 mM lang, na den bloei verdikt, niet of weinig verlengd, onder het midden 

 geleed, boven de geleding met horizontale of teruggeslagen borstels. Schblj 

 7 — 10, aan den voet kort met den A; vergroeid, uitgespreid, lijnvormig, eenigszins 

 vleezig, 10 — 15 mM lang groen, aan de buitenzijde nabij den top met een 

 langwerpig-lancetvormig, spits, 4 — 7 mM lang aanhangsel. Schblj en aanhang- 

 sels met verspreide lange haren bezet of de aanhangsels kaal. K 20 — 25 mM 

 hoog, tot ver over de helft gespleten, met Furcaria-nervatuur 2). Kelkribben met 

 lange, stijve borstels bezet. Slippen lang toegespitst, na den bloei den eierstok 

 overdekkend. Middennerf der kelkslippen zonder klier aan de rugzijde. Krbld 

 omgekeerd eirond met breed afgeronden top, 45—60 mM lang, donkerpurper met 

 nog donkerder nerven en vlek aan den voet, aan de rugzijde op den dekkenden 

 rand zachthaiig. Meeldradenbuis recht, opgericht, donkerpurper, 10-ribbig, 

 20 — 30 mM lang, met vele knotsvormige, witte klieren bezet, over de geheele 

 lengte met A/f, aan den top onduidelijk getand. Hd aan den voet van de 

 meeldradenbuis alleenstaand, naar boven paarsgewijs ingeplant, 2 — 3 mM lang. 

 P bolvormig, gestekeld, bruingeel. Eierstok bol-eivormig, met spitsen top, 

 + 6 mM lang, zeer dicht langharig. Stijltakken kort (2— 2^ mM), ste donker- 

 purper. Vruchtpedunkel stevig, schuin opstaand, 8 — 12 mM lang. Schblj 

 onder de vr stervormig uitgespreid, vruchtkelk eenigszins vergroot, 22 — 27 

 mM lang, droogvliezig, met opgerichte slippen. Fr veel korter dan de /<:, 

 dicht bekleed met stijve, scherpe, gemakkelijk loslatende borstels. Kleppen 

 van boven naar onder van elkander loslatend, met den voet lang aan elkaar 



1) «Omdat de gestemde vruchten niet qualyk gelykon een vcrciersel van goud en 

 kosteiyke gesteente gemaakt in de gedaante van een kleine roos, 't welk de vrouwen op do 

 feestdagen in de liairen dragen." 



2) Zie de beschrijving der Sectie Furcaria, pag. 127. 



9 



