- 131 - 



verlengd, verdikt, schuinopstaand, 12—20 mM lang. SchblJ en k aa den 

 bloei vergroot, vleezig, k ten slotte 35—40 mM lang. Doosvrucht ovaal met 

 breeden voet en vrij spitsen top, dun langharig, 20—25 mM lang, 5-kleppig 

 openspringend. Kleppen van boven naar onder van elkander loslatend, met 

 den voet aan elkander bevestigd blijvend. Z in elk hokje 3 — 4, niervormig, 

 4—6 mM lang, bezet met in rijen geplaatste, aangedrukte schubben, welke 

 tot nabij den voet in haarvormige slippen verdeeld zijn. 



Opgericht /, ten slotte aan den voet vaak houtachtig. H = 0.50 — 2.50 

 M Stengel krachtig, van onder rolrond en kaal, naar boven afgeplat en met 

 een vertikale rij fijne haren van bldst tot bldsf, purper met uitzondering van 

 het jongste gedeelte. Bast taai. Bid verspreid, gesteeld. Stbld priem vormig 

 spits, 5 — 8 mM lang, afvallend. Bldst lang, van achter groen, gewelfd en 

 kaal, van voren purper, afgeplat en met een zachtharige langsstreep, aan den 

 top verdikt, 15 — 60 mM lang. Onderste bid van den hoofdstengel eirond, 

 ongelobd, hoogere bid in omtrek cirkel vormig-d wars ovaal, diep 8-spletig, slippen 

 lancet-lijnvormig, gezaagd, de beide zijdelingsche schuinopstaand, bladvoet wig- 

 vormig. Bid der zijtakken vaak lancetvormig, ongelobd. Bid geheel kaal, 

 3— 5-nervig, middennerf aan den voet met een klier, nerven en grootere 

 aderen aan de onderzijde uitspringend. Bid 35 — 110 mM bij 9 — 125 mM, 

 donkergroen, zuur smakend. BI alleen des voormiddags geopend. Opperhuid 

 der bid aan weerszijden met zeer talrijke huidmondjes. 



Soms als groente gekweekt. Waarschijnlijk uit Amerika afkomstig, overal tusschen de 

 tropen gecultiveerd. Volgens Bhme (Bijdragen 72) zou de plant in moerassen bij Batavia 

 verzameld zijn. («Habitat in paludosis Bataviae.) H. Sabdariffa is echter geen moeras- 

 plant en is, sinds Blume's Bijdrage verscheen (182i)), op Java nooit wild teruggevonden. 



Bloeitijd: Bloeiend ingezameld: Oct. '03, I)cc. '04, JuUScpl. '05. JuU—Auguatm 'Oü. 

 Ned. naam: Ameril.aansch Zunr f Batavia). 

 lioode Zuring Suriname). 



E. -[- Lilibiscus lluchr. Boomen of heesteis. Bid kaal ol kaal wordend, gaafrandig 

 of gezaagd, zelden gelobd, met versmalden of afgeronden voet. Pcdh boven het midden 

 geleed, schhlj 4—9 vrij of bijna vrij. BI groot en fraai, mecldradenbuis lang, aan den top 

 de hk dragend. 



Tot deze sectie behooren H. se h i zope t alus. Rosa sinensis, Telfairiae en Ar- 

 cheri, alle uitsluitend gekweekt. 



t Hibiscus schizopetalus Hook f. Bot. Mag. 6524. 



Huc/ircuiiner, Revision du Genre Hibiscus in Ann. Gons. Jard. Bot. Genève, 4me année, 

 p. 131 {\0d). — Pulle, Enumeration Vasc. PI. Surinam 288. — H ibiscus sp. allied to 

 H. Rosa sinensis L., Kirh and Oliver in Journal Linnaean Society XV, p. 478. - H. Rosa 

 sinensis var. schizopetalus Maslcrs in Gard. Chr. 1879, p. 282. 



BI alleenstaand in de bladoksels, gesteeld, hangend, dikwijls dicht opeen 

 doordat de bovenste stengelledeo klein blijven. Pedk 80 — 160 mM lang, ^) 



1) nl. op de gezonde twijgen. De plant wordt vaak door insecten beschadigd, tengevolge 

 waarvan de twijgen op de aangestoken i)laats een reeks korte, dikke leden voortbrengen, 

 welker hld en iicdh dikwijls slecht ontwikkeld zijn en welker hl allerlei afwijkingen ver- 

 toonen (zeer vaak wordt de kelk kroonbladachtig eu blijft de meeldradenbuis kort), terwijl 

 de twijgen zelve op de aangetaste plaats een ombuiging ondergaan, welke 45— 180' bedraagt- 



