- 153 - 



«blnftkgftol, na don hlooi van buiton rood verklfMiientl, stijl lan^^pr dan do rnoeldradenhnis, 



«doosvruclit oirond, vrij klr;iii, 4-liokkig, zadon 



«Vaderland: Wordt in Indif- gekweekt? on in do Portugoesdio koloniën." 



» Bloeitijd: Oduhrr. I)(! viuchton zijn tot hot einde van Niivfimher onrijp gebleven en 

 »bol)b((n bij ons (d. i. I'aloiirio) baar vollen wasdom niet bonïikt; toen de winter kwam, 

 >is do plant gestorven. 



flliescli rij ving: Deze eigenaardige soort is even als de andere sooiten gekweekt gewor- 

 idon, maar niet voor het midden van Ociobor begon zij bare bloemen te openen, en zij 

 «boolt niet lang genoog geloefd om hare viucbton te doen iij()on. Zij vormt oon hoestor, 

 » welke nauwelijks 1 M. hoog wordt, met rechten stongol, welke zich van af don voet bo- 

 »gint to vertakken. Van daar uit brengt zij eenige weinige wijd uitstaande takken voort, 

 ïwelke aan bun top een groot aantal secundaire takken voortbi-engen, waardoor de plant 

 ïoon eigenaardigon habitus krijgt, in geenen deele pyramidaal, maar als een dichte, naar 

 >allo zijdon uitgespreide zode: oorspronk<'lijk is de hoofdstongol kort zachtbarig on soms 

 «langharig, zeer vroeg wordt hij boutachtig en dan laat do beharing los en do oppoi vlakte 

 «neemt een asebgrauwe kleur aan. 



»T)e takken zijn wijd uitstaand, die, welke laag uit den stengel ontspruiten, zijn opstijgend, 

 «.stevig, met dezelfde kenmerken als do hooldstengel, eerst blijven zij on vertakt, maar aan hun 

 «top verdoolon zij zich in vele korte, opoengodiongon secundain; takken, welke niet talrijke ^Z^/ 

 «Ijodekt zijn. De hld staan soms zoo dicht opeen, dat de afstand tusschon do oone knoop en de 

 «andere minder dan 25 inM bediaagt, do geledingen dor bloeiende takken zijn langtir on do htdsl 

 «korter, zoodat elk internodium meer dan 50 rriM lang is, doch nooit de lengte van don 

 *hl.d.'it bereikt. Jonge .stengels en takken zijn groen, doch door de werking der zonnestralen 

 «nomen zij oon loodacbtige tint aan. 



j;Do blil zijn klein in vergelijking mot die der verwmte soorten, nauwelijks bereiken zij oon 

 «lengte van 50 mM bij een breedte van 55 a GO mM, terwijl zij met andrfre voel kleinere ver 

 «mengd zijn. De bladstelen zijn rond, dun, .ongeveer even lang als de schijf, soms langer, 

 «zelden korter, aan voet en lop zeer weinig verdikt, bun oppervlakte komt overeen met die 

 «der stengels on takken, maar zij zijn vrij dicht- lang- zachtbarig doordat de baron dichter 

 «opeen staan, de schijf is nu eens eirond, bijna cirkolrond, gaaf, met spitsen, regelmatig 

 «versmalden of toegespitsten top, dan woei- half afgei-ond met 3— 5 lobben en soms onregol- 

 «matig gelobd door de ontwikkeling en het aantal der lobben; zij is min of meer ondiep 

 «hartvormig en heeft een niet zeer donker groene kleur, 



))Aan de onderzijde zijn 5 — 7, zelden 9 nerven waarvan er doorgaans 5 duidelijk zichtbaar 

 «zijn, terwijl de beide andore, als zij aanwezig zijn, voel minder duidelijk to zien zijn on 

 Bveeleer beschouwd zouden kunnen woi'den als secundaire norven van hot. laatste paar, als 

 T)het blad 9-nervig is, dan is het derde paar duidelijk en het vierde paar vertoont de ken- 

 »merken van de beide onderste nerven der 7-nervige bid en zoowel zij als het derde paar 

 «bereiken don bladrand niet, de hoofdnerven zijn dunner, naarmate zij verder van do mid- 

 »dennerf liggen, zij hebben secundaire norven, wolko zich in zeer dunne aderen verdeelen, 

 »die zich door elkaar slingeren en zoo een net vormen. 



«De hoofdnerf loopt in de tegengestelde richting van den bldsl, de onderhelft ervan heeft 

 «geen goed ontwikkelde secundaire nerven, welke wel aan de bovenhelft worden aangetroffen, 

 «de twee op de middennerf volgende hoofdnerven, vormen met deze een grooten hoek, die 

 «van het volgende paar een nog grooteren hoek en die van hot derde paar zijn bijna hori- 

 «zontaal, maar haar top tracht die van het tweede paar te naderen en hoewel de nerven 

 «van het laatste paar der 9-nervige bid een kromme lijn vormen, die zich bevindt onder de 

 «lijn, welke door den bladvoet getrokken wordt, convergeeren zij toch nog eenigszins naar 

 «den top, hetgeen aan het bid een bijzonder voorkomen geeft, doordat het nauwelijks hart- 

 «vormig is met korte lobben en in omtrek half afgerond is, terwijl de breedte grooter is 

 «dan de lengte. De boofdnerf draagt ongeveer 12 mM bovon den voet 1 klier, de andere 

 «hebben er gewoonlijk geen, de bid, die aanvankelijk geheel behaard waren, zijn in volwas- 

 ».sen toestand hoofdzakelijk op de nerven behaard. De bovenzijde is aan vankelij k zacbtharig, 

 «zij wordt geleidelijk kaal, do haren blijven grootendeels bevestigd op de oppervlakte van 

 «de nerven, welke alle aan de bovenzijde te zien zijn. 



«Het aantal lobben varieert van 3—5, soms zijn zij nauwelijks ziclitbaar of zijn do dtö 

 «gaaf of ^'•olvcnd gelobd, doch stooils langs don rand mot dicht o[)oon;/f(|it)ngon wim|)ors bozot. 



