- 154 — 



De midJenlob is de grootste, zoowel wat de lengte als wat de breedte betreft en desal- 

 >niettemin Is haar lengte nog niet het derde deel van die van het &W, de beide aangrenzende 

 »]obben zijn nauwelijks Ve X zoo lang als het bid en zoo de beide andere aanwezig zijn, 

 »kan men ze als 2 breede tanden in plaats van als werkelijke lobben beschouwen, soms is 

 »de een of andere secundaire nerf tot den rand verlengd en dan wordt hier en daar aan de 

 »lobben een min of meer duidelijke, stompe tand bemerkt; wanneer de lobben slecht ont- 

 «wikkeld zijn, neemt de bladsehijf een eironden vorm aan, die er min of meer naarstreeft 

 >zich af te ronden, soms zonder duidelijke lobben te vormen en dan is de omtrek eenvoudig 

 igolvend gelobd met afgeronde uitspringende deelen. Wanneer de middenlob goed ontwik- 

 ïkeld is, neemt zij den vorm aan van de bovenhelft van een gehalveerd ei, aan den top is 

 »zij regelmatig versmald, spits en wanneer deze versmalling aan den voet begint, neemt de lob 

 »een driehoekigen vorm aan ; hoewel de insnijdingen tusschen de lobben soms in een spitsen 

 »hoek eindigen, blijft er toch een wijde bocht tusschen de niiddenlob en de beide weinig 

 lontwikkelde zijlobben, doordat de top dezer laatste zich van dien van de middenlob verwijdert. 

 »Pe bladschijf vertoont geen enkele plooi in den hoek dezer insnijdingen. Aan den top 

 »der twijgen zijn de lobben niet korter, de Md zijn daar integendeel dieper ingesneden. 



»De stbld zijn zeer kort in vergelijking tot den bldst, lancetvormig of half eirond-laneet- 

 »vormig, toegespitst, die, welke naast den buitenokselstandigen pedh zijn ingeplant, zijn 

 »half eirond. De pedh zijn gedurende den bloei meer dan 25 mM lang, dun langharig, 

 ïstomp, 3 — 4-hoekig, gevoerd. Het aantal schhlj bedraagt 3 of 4, zij zijn nagenoeg geheel 

 »vrij, alleen aan den voet zeer kort vergroeid; met het midden van hun voet zijn zij aan 

 ))den /;; gehecht en daar bevindt zich een indeuking, welke de areool vormt van een door- 

 »gaans niet tot ontwikkeling komende klier. Zij zijn eirond, aan den voet verbreed tot 2 

 lafgeronde oortjes, daardoor diep hartvormig, langs den geheelen rand, bijna tot aan den 

 ïvoet ingesneden. De onderzijde is zachtharig en bedekt met zeer talrijke nerven, die van 

 »de areool der klier naar den omtrek uitstralen en eindigen in den top van elk klein slipje, 

 »zij zijn als gewoonlijk voorzien van secundaire nerven, die zich door elkaar slingeren en 

 »een netvormig geaderde, licht geplooide oppervlakte vormen, welke bijna kaal is, het overig 

 ideel van de schijf is gevvimperd. De grootste slip in 't midden van den top gelegen, is 

 »recht, lancetvormig, toegespitst en overtreft in lengte het gave gedeelte van de schijf, de 

 »andere zijn korter, lancetvormig, sikkelvormig gekromd met naar de iiiiddenslip conver- 

 «geerenden top, zij worden geleidelijk korter tot op 2/3 deel van het schutblaadje, in het 

 »onderste deel is deze verkorting duidelijker, zoodat zij aan den voet verminderd zijn tot 

 »een bijna driehoekigen, toe gespitsten tand; naarmate zij verder van de middenslip geplaatst 



• zijn, is de sikkelvorm duidelijker en worden zij naar den voet sneller geleidelijk breeder. 



»De k heeft den vorm van een half vaatje, dat naar den top wat wijder wordt en voor- 

 izien is van 5 afgeronde, stompe, korte, kale tanden, de oppervlakte is groenachtig en in 

 •vergelijking met de andere organen met weinig zwarte puntjes bezet. 



»Do kroon is bleekzwavelgeel, na den bloei verkleurt zij van buiten eenigszins rood, zij is 

 •korter dan de sdiblj en opent zich nimmer geheel en al, de hrhld zijn zuiver omgekeerd 



• eirond, wigvormig, ongolijkzijdig, niet alleen aan één zijde gewimjjerd doch ook aan den voet 



• van de tegenovergestelde zijde, hun aderen gaan uit van den voet en richten zich naar den toj). 



• De meeldradenzuil is iets langer dan de helft der kroonbladen, aan den voet over korten 

 •afstand naakt, het helmknopdragend deel is eirond, de hd zijn zeer lang, de Jik zijn geel- 

 •achtig. De stijl is in 4 deelen verdeeld, welke boven de meeldradenzuil uitsteken, zij zijn 



• dicht byeen gejjlaatst en als het ware onderling vergroeid, met stompen top; op zij diagen 

 •zij een lijn zwaito stippels. Do stampei is eirond, spits, gewoonlijk 4 bokkig. 



• De doosvrucht is eirond, spits, de helft kleiner dan een noot, korter dan de tichblj on 

 •werd bij ons (d. i. Palermo) nooit rijp. 



Onze ex. hebben wat grootere bid en zijn nagenoeg kaal, overigens komen zij met de 

 door Todari) beschreven plant voldoende overeen. 



Hier en daar bij Tandjtmg I'riolc nabij de woningen dei' inlanders aangeplant, soms Iraaie 

 typische ex. met sterk zodeachtigen lial)itus. 0<ik i)ij Tjl-J.iiiljiiu/. 



Bloeitijd: Bloeiend ingezameld: Apvil '05, Juli '04. 

 Ned. naam: Kdluun. 

 Inl. naam : Kajxis. 



