— 256 — 



f t Quassia amara L. Sp. PI. Ed. II, 553. 



Miq. Fl. Ind. Bat. I, pars 2, 677. — Griscbadi, Flora of the British West-Indian Islands, 

 p. 139. — Planchon in London Journal of Botany, V (1846), p. E62. — E'njy/f)- in Flora Brasil. 

 XII, % iOl. — PuUc, Enum. Vasc. PI. Surin. p. 244.— Ciirtis, Bot. Mag. XIII, tab 497. 



Bloemen in eindelingsche, al of niet vertakte, 100 — 250 niM lange trossen. 

 As der tros purper, aanvankelijk zeer fijn behaard, kaal wordend. Schutbladen 

 spatel vormig, de onderste soms bladachtig, naar den top der tros kleiner wordend, 

 met purperen voet en groenen top, 14 — 3 mM lang. Ped alleenstaand in de 

 oksels der schutbladen, voor den bloei opgericht, tijdens den bloei horizontaal 

 afstaand, fijn behaard, purper, 8 — 14 mM lang, 3 — 4 mM onder den top geleed, 

 boven de geleding verdikt, onder de geleding met 2 kleine, op ongelijke hoogte 

 ingeplante, langwerpige, spitse, fijn behaarde, 1 — 1| mM lange schutblaadjes. 

 K horizontaal uitgespreid, 7 — 8 mM middellijn, tot den voet 5-deelig, slippen 

 eivormig, vrij stomp, van buiten helder rood, fijn kortharig, van binnen wit- 

 achtig, rood gerand, kaal. Krhld 5, opgericht, links dekkend, ineengedraaid, 

 met breeden, eenigszins verdikten voet zittend, naar boven regelmatig versmald, 

 niet zeer spits, kaal, van buiten helderrood, van binnen witachtig, 27 — 32 mM 

 bij 5 — 6 mM 1). M 10, eenigszins ongelijk, de epipetale korter dan de epise- 

 pale. Hd dun, rolrond, aan den voet met een ovale, van buiten met lange, 

 witte haren bekleede, van binnen kale, honig afscheidende schub. Schub der 

 episepale m 3 —3^ mM lang, die der epipetale m 2 — 2h mM, schubben der 

 laatste gedeeltelijk door die der eerste bedekt. Hd kaal, aan den voet wit- 

 achtig of bleekrood, naar boven donkerrood, buiten de hl stekend, top priem- 

 vorraig; de epipetale 35 — 37 mM lang, de episepale 38— 40 mM. Helmknoppen 

 dorsifix, 3 — 4 mM lang, geel, 2-hokkig, hokjes evenwijdig, overlangs opensprin- 

 gend. P ovaal, geel, glad, drieribbig, op de ribben overlangs gevoord. Bloem- 

 boden omgekeerd kegelvormig, purper, kaal, 2 — 3 mM hoog, 3 — 4 mM middellijn. 

 Vruchtbeginsels 5, zittend op den uitgeholden top van den bloembodem, vrij, 

 \ — f mM hoog, groen, kaal, elk met 1 hangend eitje. Stijl 1, dun, kaal, rolrond, 

 gewrongen, aan den voet lichtrood, naar den top donkerder rood, 33 — 37 mM 

 lang. Stempel klein, eindelingsch, stipvormig, gaaf. Vruchtped sterk verdikt, 

 niet verlengd. Bloembodem der rijpe vr verlengd. Steenvruchtjes 1 — 4, sprei- 

 dend, omgekeerd eivormig, overlangs gekield, donker purper of nagenoeg zwart 

 met geelachtigen voet, kaal, 12 — 13 mM lang. Buiten- en midden vruchtwand 

 dun. Binnenvruchtwand hard, dun, bros, overlangs gekield aan rug en buiten- 

 zijde. Zaadhuid dun. Zaadlobbcn platbol, vleezig. Kiem zeer klein. 



r^) '), sterk vertakt. Jonge twijgen purper, kaal. Oudere twijgen met half 

 cirkelvormige litteekens der afgevallen bladeren. Schors grijs. Bid verspreid, 

 onevengevind, de bovenste soms 1-bladig gevind. Stbld ontbrekend Algeraeene 

 bladspil met inbegrip van den bladsteel 50 — 160 mM lang, purper, aan den 

 voet verdikt, kaal, gevleugeld, vleugels naar den top van het blad in breedte 

 toenemend. Blaadjes door<;aan8 5, aan de bovenste bladeren der bloeiende twijgen 

 niet zelden 3 of 1, alle nagenoeg zittend, tegenoverstaand, vaak neerhangend, 

 met naar onder omgekrulden rand, eenigszins gerimpeld, langwerpig-omgekcerd 



1) Volgens Ktiglcr (Fl. Bras. XII, 2, 107) zijn de afmetingen der kroonbladen bij Brazi- 

 liaansc,li(> exemplaren 47 mM liij 3 — 4 mM. 



2) In tropisch Amerika ook als kleine boom. 



