— 309 — 



den. Scliijf fluwcelacbtig behaard. Stijlen 2, kort, nagenoeg recht. Vrucht 

 door de kelkbuis gedragen, ver onder het midden door den kelkzoom omgord, 

 bolvormig, aanvankelijk zachtharig, later vaak kaal wordend, 4^ 5 mM mid- 

 dellijn, op den top met een lancetvormigen vleugel. Vleugel 40—50 mM bij 

 7 — 10 mM, stomp of vrij spits, met duidelijke middennerf, overige aderen 

 onduidelijk. 



Groote i,. Twijgen dun, heen en wcergebogen, aan den top kantig en 

 zachtharig, naar onder rond, kaal wordend. Schors bruin. Twijgen vaak met 

 korte, gekromde klimtakjes, welke zich om steunsels winden. Bladeren afwis- 

 selend, gestoeld, enkelvoudig. Steunbladen lancetvormig, zeer klein. Bladsteel 

 3 — 7 mM lang. Bladeren ovaal-eirond-langwerpig met gelijken of ongelijken, 

 min of meer afgeronden voet en kort toegespitsten, vrij stompen top, gaafrandig 

 of aan den top onduidelijk gekarteld-gezaagd, leerachtig, vinnervig, middenuerf 

 aan de onderzijde uitspringend, zijnerven aan elke zijde van de middennerf 5 — 8, 

 boogvormig, den bladrand niet bereikend, aan de onderzijde uitspringend, door 

 zeer talrijke, fijne, horizontale, in sicco beiderzijds uitspringende aderen ver- 

 bonden, bladeren daardoor fijn gestreept. Bladeren aanvankelijk beiderzijds 

 dicht-kort-zachtharig, geleidelijk kaal wordend, ten slotte beiderzijds geheel 

 kaal of op de grootere nerven min of meer zachtharig, bleekgroen, 60 — 125 

 mM bij 30 — 60 mM. Bloemen stinkend (ongeveer als Sterculia foetida). 



Beschrijving nagenoeg geheel overgenomen. Wairschijnlijk behooren hiertoe een specimen 

 met jonge bloemknoppen door EdeUng in 1864 bij Bidara Ijina verzameld en een steriel 

 specimen in 1905 door mij aan de Kali Pasanggrahan bij Kchajoran gevonden. Beide 

 exemplaren komen goed overeen met vruchtdragende specimina van Timor verzameld door 

 Teysmann, zij verschillen van de in 's Lands Plantentuin gekweekte exemplaren door de 

 veel grootere bladeren, welke bij laatstgenoemde hoogstens 6 cM lang zijn. Het is niet 

 onmogelijk, dat de exemplaren van Edel ing en mij later zullen blijken tot V. calyculata 

 Tulasne te behooren, welke zich onderscheidt, doordat de kelkzoom het midden van het 

 nootje bereikt. Alleen rijpe vruchten kunnen hieromtrent zekerheid verschaffen. Kincj 

 beschouwt V. calyculata als een variëteit van V. m a deraspatana. 



Bloeitijd: Exemplaar met jonge bloemknoppen door Edeling ingezameld Oct. 1864. 

 Ned. naam : 

 Inl. naam . 



Zizyphus Juss. 



Kelk 5-8pletig, buis wijd-omgekeerd-kegelvormig, lobben driehoekig-eirond, 

 spits, uitstaand, van binnen gekield. Krooubladen 5, kapvormig, zelden ont- 

 brekend. Schijf vlak, 5-hoekig, met vrijen rand. Meeldraden 5, door de 

 kroonbladen omsloten, al of niet langer dan deze, helmdraden priemvormig. 

 Eierstok in de schijf weggedoken, aan den voet met deze samenvloeiend, 2-, 

 zeldzamer 3-, zeer zelden 4-hokkig. Stijlen 2 — 3, kegelvormig, vrij of ver- 

 groeid, spreidend, stempels klein. Steenvrucht vleezig, bolvormig of langwerpig 

 met houtachtige of beenharde kern, 1 — 3-hokkig, hokjes 1-zadig. Zaden plat- 

 bol met dunne, broze, gladde zaadhuid, kiemwit ontbrekend of zeer dun of 

 middelmatig, zaadlobben dik, kiemworteltje kort. 



+1, ^, I,, 'P, soms neerliggend, met steunbladdoornen gewapend. Bladeren 

 min of meer 2-rijig, gestoeld, vliezig of leerachtig, gaafrandig, gezaagd of gekar- 

 teld, 3 — 5-Dervig. Steunbladen óf beide doornachtig of één van beide afvallend, 



