— 377 — 



dien 8 of 10, minder dan 1 niM lang, mot zeer korte helmdraden en kleine, 

 pijlvormigö, loozc lielmknoppen. Eierstok breed ellipsoidisch, kaal, tijdens den 

 den bloei + 1} niM lang, 1-hokkig, 1-ciig. Stijlen 4, kort, dik, opgericht. 

 Vrucht 1) door den onveranderden kelk gedragen, ellipsoidisch, zijdelings samen- 

 gedrakt, min of meer scheef, bij rijpheid rood (of zwart?), 12—16 mM lang. 

 Buitenvruchtwand leder ach tig. 



Kleine of middelmatige t». H— 15 — 20 M. D =r 40— 100 cM. Stam recht, 

 vaak zeer knoestig, laag bij den grond in talrijke, dikke, ordeloos om den stam 

 geplaatste, schuinopwaarts gerichte takken verdeeld. Schors grauvy, met ondiepe 

 langsspleten, afscliilferend, bij verwonding vaak zeer groote hoeveelheden gom ') 

 vloeien latend. Twijgen vrij dik, de oudere met groote litteekens der afgevallen 

 bladeren. Jonge twijgen aan den top zeer dicht bekleed met witte of roest- 

 kleurige, zeer kleine, zittende, veelarmige sterharen, weldra kaal wordend. Bla- 

 deren onevengevind, verspreid, aan de oudere twijgen opeengedrongen, aan 

 jonge loten vaak vrij ver uiteenstaand. Steunbladen ontbrekend. Algemeene 

 bladspil aan den voet nagenoeg rolrond en sterk verdikt, naar boven min of 

 meer afgeplat, aan de oude twijgen 10 — 25 cM, aan de jonge loten tot 50 cM 

 lang. Blaadjes 5 — 13, tegenoverstaand of nagenoeg tegenoverstaand, gesteeld. 

 Bladsteeltjes der zijblaadjes + 4 mM, die van het eindblaadje tot 30 mM lang. 

 Blaadjes eirond-langwerpig of eirond-lancetvormig, met ongelijken of nagenoeg 

 gelijken, nu eens beiderzijds spitsen, dan weer eenerzijds spitsen, anderzijds af- 

 geronden, zeldzamer met beiderzijds afgeronden voet, lang toegespitst, vrij spits, 

 gaafrandig, vliezig, van boven zwak glanzend, van onder dof, vinnervig, mid- 

 dennerf aan de onderzijde sterk uitspringend, zijnerven aan elke zijde van de 

 middennerf 6 — 15, wijd afstaand, zwak gekromd, den rand niet bereikend, aan 

 de onderzijde uitspringend. Blaadjes 60 — 150 mM bij 25 — 52 mM (volgens 

 K. et V. tot 200 mM lang), aanvankelijk beiderzijds dicht bekleed met witte 

 of roestkleurige, fijne, zittende, veelarmige sterharen, spoedig nagenoeg kaal 

 wordend. Gewoonlijk bladerloos bloeiend. 



Vaak langs wegen aangeplant, ook als steunboom in sirihtuinen. 



Bloeitijd: Juni— December. 



Ned. naam : 



Inl. naam : Kadomjdong. 



t Moringaceae. 



Baker, Flora of Mauritius, p. 9. — Bentham et Hooker, Genera Plantarum I, 429. — Boerlage, 

 Handleiding 1, 311. — Brandis, Forest Flora I, 129. — Dalzcll in Journal Linnaean Society 

 IX, 302 3). — J, Donnell Smilh in Pitlier, Primitiae Florae Costaricensis II, 85. — Hasskarl, 

 Plantae javanicae rariores, pag. 413. — Hooker^ in Flora of British India 1,45. — Koorders, 

 Verslag Botanische Dienstreis Minahassa in Mededeelingen 's Lands Plantentuin XIX, pag. 



1) Deze boom schijnt op Java zeer zelden vrucht te dragen; K. en V. althans (Bijdrage 

 IV, 141) verklaren slechts eenmaal een (onrijpe) vrucht gevonden te hebben, ik zelf heb tal 

 van boomen onderzocht en eveneens slechts eenmaal een 2-tal (onrijpe) vruchten gevonden. 

 K. en V. achten het mogelijk, dat deze zeldzaamheid der vruchten het gevolg is van lang- 

 durige ongeslachtelijke voortplanting. Zonder dit te willen ontkennen meen ik, dat als 

 norzaak ook beschouwd moot worden het ontbreken van d bloemen (ten minste liij Batavia). 



2) Deze gom is van zeer slechte hoedanigheid. 



3) Dalzell betoogt 1. c. dat het geslacht Moringa nauw verwant is aan de Bignoniaceae. 



26 



