— 5 — ■ 



Geognosie zijn wij hier even als voor de overige eilanclcn, nog ver 

 verwijderd. Algemeen schijnt het voorkomen van Trachijl, van 

 zwartgrijze kleuren lijnkorrelig zamenstel. Ju^giiuun ontmoette die 

 rotssoort bijkans overal en erkent daarin het vormend gesteente der 

 bergen, ten minste in Midden-Sumatra. Talrijke koepel- en kegel- 

 vormige hoogten bestaan uit Trachyt, bijv. de Apenberg bij Padang, 

 heuvels van 700' in Sipirok, door spleten prismatisch verdeeld, en 

 alom ziet men er brèches van en rolstecneu in de rivieren van Ang- 

 kola en elders. Koutiials onderscheidde in de Vijftig Kotta der 

 Padangsche bovenlanden drie verscheidenheden van Trachyt: a. 

 eenen porphyrachtigen vorm, met een blaauw-grijs deeg van 

 veldspaat, waarin witte halfverglaasde veldspaat-kristallen, benevens 

 hornblcndö en kleine mica-plaatjes verspreid zijn. Zij vormt het 

 hoofdbestanddeel van den berg Sago en heeft veel overeenkomst met 

 de rotsen van den Tiloe op Java. Ook jünghüh.n vermeldt diezelfde 

 rotssoort. h. De tweede soort houdt het midden tusschen den zwar- 

 ten en halfverglaasdea veldspaat van beüdant; mat, donkerblaauw 

 van kleur, schilferig van breuk, op de streek grijs; bevat veel ver- 

 glaasden veldspaat en naaldvormige hornbleude-kristallen. c. Tra- 

 chyt- conglomeraat, waarvan de stukken bij ontbinding van het 

 kleiachtig deeg vrij worden. Volgens juagiiuiin wordt hier en daar 

 tusïchen de Trachytrotsen ook Dolerit en Phonolith aangetroffen. — 

 Minder opgehelderd is het voorkomen van Basalt. Korthals schijnt 

 dit gesteente in het westelijk gedeelte niet gezien te hebben, volgens 

 JUiNGiiun.\ daarentegen doordringt het op onderscheidene plaatsen 

 de trachytmassa. Hij zag langs de kust groote basaltzuilen uit de 

 zee te voorschijn treden en in de Bataklauden treedt deze vorming 

 op als eene ondergeschikte aan de trachyt-terreinen. — Graniet 

 werd op onderscheidene plaatsen waargenomen, maar de geognosti- 

 sche verhouding tot den Trachyt is nog niet genoegzaam opgehel- 

 derd. S. MULLER geeft aan den Graniet eene groote beteekenis, als het 

 massief van het eiland daarstellend,als den grondslag der gebergten, 

 en beschouwt die vorming als eene voortzetting van Malakka en het 

 llimalaya-gebergte en vindt hierin het gewigtigste geologische ver- 

 schil tusschen Sumatra en Java. Deze beschouwing verdient echter 

 nog door een bepaald onderzoek nader getoetst te worden. Evenwel 

 werd het niet zeldzame voorkomen van Graniet sedert veelvuldig- 



