kend werden^ ter zijde stelt^ begint het eigenlijk bota- 

 nisch onderzoek van het eiland eerst in de laatste helft 

 der vorige eeuw. De engelsche kruidkundige charles mil- 

 LER^ in dienst der Engelsch 0. I. Compagnie^ drong van 

 Fort Marlborough in Bengkoelen, in 1770, langs de ri- 

 vier van dit gewest tot in het stroomgebied van de Moesi- 

 rivier door. In het begin van deze eeuw (1801?) onder- 

 nam CHARLES CAMPBELL oenou soortgelijkeu togt, tot ach- 

 ter de heuvelrei van Soengei-lama. — - ïn het noordelijk 

 gedeelte strekte dezelfde miller in 1772 zijn onderzoek 

 tot in de Bataklandcn uit, waarover in de Philosophical 

 Transactions van 1778 berigt gegeven werd. Te Loemoct 

 zag hij den vermaarden Kamferboom en behalve vele an- 

 dere, de uithoolde van hun uitmuntend timmerhout ver- 

 maarde Maranti- en Rangi-boomen, eenige aanplantingen 

 van Katoen, Indigo, Tabak, Peper enz. — Hij vertrok 

 verder naar Tappalen, Sikia en Sa-pisang, op de banken 

 van de Batang-toroe-rivier, en rigtte zich van daar lijnregt 

 naar het binnenland, bereikte de vlakte van Angkola, tot 

 Sa-massan, waar hij eenen doornachligen heester, An- 

 dalimon leerde kennen, wiens geurige zaaddozen en bla- 

 den door de inlanders genuttigd werden. — Beide deze 

 mannen werden hoofdzakelijk door industriële en land- 

 bouwkundige oogmerken geleid en het schijnt niet dat 

 zij aanzienlijke verzamelingen van gewassen huiswaarts ge- 

 bragt hebben. Evenwel zal een deel der w^einige plan- 

 ten die na dat tijdvak in botanischen schriften voorko- 

 men, van die togten afkomstig zijn. 



