— 79 — 



rops) in het wild voor, vooral in de provinciën Palembang en 

 Djainbi, in moerassige wouden, waar de met de roode stof' bedekte 

 rijpe vruchten worden ingezameld. Aan marsden schijnen de zoo 

 naauwkeuriiïe beristen ontdaan te ziin, die rumphius reeds over de 

 wijze van bereiding heeft medegedeeld (vergelijk Flora Ned. Ind. 

 lil. hl. 97). — Wanneer de noten, die in zeer groot getal zich 

 aan den bloemtros ontwikkelen, tot rijpheid zijn gekomen, zijn zij 

 met eene bloedroode harsachtige stof bedekt, die door het schudden 

 van vele der ingezamelde noten in eenen zak of op andere wijze 

 daarvan gemakkelijk kan worden afgescheiden, en vervolgens door 

 eene zeef verder van de aanhangende schubben wordt ^gezuiverd. 

 In de zon verwarmd of aan hceten waterdamp blootgesteld, wordt 

 de stof in rolroude of kogelronde stukjes gekneed, die vervolgens 

 in de bladen van palmen ingewikkeld, in den handel gebragt wor- 

 den. — Eene minder goede soort wordt door het uitkoken der 

 gekneusde vruchten verkregen en komt niet zelden, met andere har- 

 sen, zoo als met witte damar, door middel van kokend water ver- 

 mengd, in den handel voor. Van deze laatste minder goede behan- 

 deling schijnt MARSDEN alléén kennis te hebben gedragen. — Rum- 

 phius spreekt ook van vervalsching met was, en verhaalt hoe de 

 Oost-Indische Compagnie, onderrigt van de vervalschingen door de 

 inlanders en Chinezen bedreven, de bereiding heeft voorgeschreven, 

 waarbij het drakenbloed door middel van kokend water kneedbaar 

 gemaakt, in stukjes van een vingerlid lengte en duim dikte, in 

 palmbladen (van Licuala) gewikkeld moest worden afgeleverd, — 

 Van Palembang naar Batavia gebragt, werd het drakenbloed van 

 daar naar China en naar Europa uitgevoerd, thans echter geschiedt 

 dit ook onmiddellijk van Palembang. 



Gainiir oï GetaJi-Gamhir {Uncaria G'cmihir Roxh.). 



De Gambir-heester wordt in Sumatra, Poel o e Piuang, Ma- 

 lakka enz. gekweekt, en door het uitkoken der bladen verkrijgt 

 men de bekende zameutrekkeude stof. Of de heester in die lan- 

 den, zoo als ROXBURGii meent, ook in het wild voorkomt, is nog 

 niet genoegzaam aangetoond. Het aanplanten en de bereiding dier 

 stof schijnt van het vasteland naar den Archipel zich verspreid 



