»96 — 



* 

 * # 



Mirari quis fortasse jure sibi ?ideatnr, qui fiat, ut Forskoli- 

 lii anthoritas, ubi sola est, a systematum seu elenchorum universa- 

 lium scriptoribus hodiernis fere negligatur. Vix enim unquam con- 

 tingit, ut ex ditissima hujus vir! Flora aegyptiaco - arabica plantam 

 ullam ejusmodi indicibus insertam videamus, nisi quam Vahlius illustra- 

 vit. Ego Tcro adeo non reprehendendos hos viros censeo, ut potiua 

 jure illos facere credara, et ni facerent, labem suis operibus essent 

 illaturi. Forskohlius nenipc, ut fere Itineratorum plerorumque mos 

 est, sibi soll scripsit, quae scripserat, per otium et cum cura exa- 

 minaturus, quum novae suae patriae, Daniae, redditus fuisset, dum 

 Interim ipso usu rerum peritior, exercitatione dexterior, ipsa perpe- 

 tua, etsi quasi cursorla, naturae tractatione docttor evasisset. Ne- 

 que enim is consummatus Botanicus, veluti Gronorius aliquis aut 

 Burmannus, erat, quum iter ingrederetur, sed alienissimis disciplinis 

 intentus, Titae rationem sibi longe aliam sequendam proposuerat, 

 nonnisi ab officiis gravioribus vacuas horulas in Studium naturae 

 coUaturus, mentem recreandi, non novis laboribus fatigandi causa. 

 Egregium ille quidem ab Linnaeo testimonium tulerat, sed tarnen 

 discipulus adhuc erat, Magister non eratj maximas de se spes exci- 

 tarat, nondum implererat, sine dubio impleturus, nisi fatis praereptus 

 fuisset. 



Quae quum ita sint, cum gratiam a Botanicorum Republica 

 sese inituros, tum de Imperterriti Yiri manibus bene merituros esse, 

 eonfidere posse videntur, quibus contingit, Corpora naturalia, quae 

 superstes ex omni expeditione Niebuhrius in Europam attulit, ex lege 

 artis examinare, descrlbere, ad sua genera rcferre, et relictis Fors- 

 kohlii operibus eam qua licet, in publicum utilitatem addere, quam 

 ipse^ si superstes fuisset, uberius multo collaturus erat, recenti re- 

 rum visarum memoria praeclare instructus, corporibusque bis ipsis, 

 quae nondum tempus edax rerum, cariesque momorderat, ad in- 

 quirendum longe, quam post tantum temporis lapsum, aptioribus. 



ZU. 



