Fbae/iomeiio ningnetico, 5-^ 



rV. Generalia proponam principia, quae ad expli- 

 candum phaenomeiion iiifervient» 



V. Tandem ad ipfam explicationem me accingam. 



I. Inquirltur, utrum Phaenomenon femper 



locum habeat? 

 S. IIL 



Qaotiescunque ferrum a magnete trahkur, determi- 

 natam a magnete aecipit vim magneticara, in verum vei 

 titur magnetem, & cum magnete determinacarum virium 

 poteft comparari. Si proinde huic ferro alius fubftitueretur 

 magnes, cuius vires illas, quas ferrum acceperat, aequa- 

 rent, traheretur ille magnes ab altero magnete nou tantum 

 aequakbus, led revera maioribus viribus, quam ferrum il- 

 lud. Aequalibus traheretur, fi nullum accederet virium' 

 augmentum: fed , uti notum efl, & mox C§. XXI.)uIterius 

 probabitur, quanda duo magnetes fe invicem attrahunt 

 eorum vires mutua hae actione augentur: ergo magnes ille 

 fecundus a priori fortius attrahetur quam iWrum^ huius- 

 modi autem magnetem, cuius. vires illas, quas ferrum ac- 

 cepit, fuperant, inveniri & adhiberi pofTe, evidentifllmum 

 eft. Vnde eadem evidentia conflat, fieri non pofTe, ut 

 phaenomenon, de quo agimus, nniverfale fit, id efl' m 

 magnes femper ferrum fortius trahat , quam alium magne-' 

 tem, licet id aliquando contingat, 



§. IV. 



Attradtio inter determinatum magnetem & determi- 

 natam mairamjerri conflans eft; illa vero, quae inter eun- 



^ 9 2 dem 



