356 De paradoxo 



dem magnetem & alium obtinet, admodum difcrepat pro 

 yaria Imius generofitate : generalis itaque lex ftatui nequit, 

 cum in hoc experimento magnes multo debilior adhiberi 

 poflit quam inillo; qui cafus revera in experimentis KRAF- 

 TII & MVSSCHENBROEKII aliquando obtinuit ; in expe- 

 rimentis V. g, 4to & aado MVSSCHENBROEiai, quae tamen 

 inter fe comparantur : nam magnes C experimenti 4ti mul- 

 to debilior erat magnete A experimemi a2di, in quo hie 

 in ferrum egit; prior enim in expr. 4to attrahebat magne- 

 tem D vi 128 gr. dum alter in expr. ado eundem attrahe- 

 bat vi 300 gr. Prior maßam ferream F in expr. i6to tra- 

 hebat vi 180 gr., dum alter eandem in expr, i8vo trahebat 

 vi 13 12 gr. Experimenta tamen 4 & 22 ex illis funt, e qui- 

 bus memoratum phaenomenon deducitur. Sic etiam mag- 

 nes A in expr. KRAFTII imo (f) ferrum C trahebat vi 1977 

 gr. , dum idem a magnete C trahebatur tantum vi 67 gr, 



Magnete itaque fortiori adhibito inerefcit adlio, & 

 fteri tandem poteft, ut attra6tio inter duos magnetes maior 

 fit quam inter alterum ex his & ferrum: dum e contra ad- 

 hibito debiliori, eventus contrarius obtinebit, 



Cafus , quem modo in §. praec. pofuimus , revera in 

 experimentis MVSSCHENBROEKII & KRAFTII obtinuit: 

 & illa experimenta probant attradiionem inter duos mag- 

 netes fortiorem elfe quam inter magnetem & ferrum : ita 

 ut mirum fit, non aeque ad haec quam ad alia, e quibus op- 

 pofita elicitur conclufio , adtendiffe vires clariflimos. Ex- 

 perimenta haec funt» 



In 



(f ) Comment. Pttroi^, Tom. Xtl« p. 280« 



