q^g De paradoxo 



mamus conftantem, illa erit forte mafla maximae attra- 

 cti Ollis pro niagnete A , ail nimimae pro B. Forte, fi nunc 

 hoc nunc illo utaraur magnete, fumenda eft malfa, quae 

 pro fmgulis magnetibus effet mafla maximae attra6lionis> 

 & aftio magnetis in ferrum imnqiiam eflet aeiümanda, iiifi 

 ex illa, quae obtinet, quando malFam maximae attra61i(>- 

 nis adhibemus. Tunc forte integra res a folo vario mag- 

 iietumpenderetvigore, &in cafum recideremus praeceden- 

 tem. Interim ex ipfi5 MVSSCHENBROEKII experimen- 

 tis patere poteft, quantas difcrepantias produeere poteft 

 diverfa ferri maffa aut figura. Magnes enim A pedem ar- 

 ipaturae cuiusdam attraxit vi 1024 gr, in expr. i9no, dum 

 idem eiusdem armaturae alam traxerit tantum vi 574 gr, 

 iji immediato fcilicet contaftu. 



S* VII. 



Ex diftis itaque patet, in genere ftatui non poiTe," 

 itiagnetem fortius Ferrum quam magnetem trahere, cum 

 dppofrtum reveia aliquando contiugat, & multis in cafibus 

 contingere poflit. Id a tribus pendet elemientis, quae mul- 

 tis modis iuter fe combinari polümt. imo fc. a magnete, 

 qui in utroque experimento conftanter adliibetur: 2do a 

 magnetibus, qui priori offeruntur, &quod ille diverfis attra- 

 hit viribus : jtio a maffa ferrea , qua utimur , quae aut di- 

 verfa effe poteft, &ric innumeras produeere varietates, aut 

 conftans manere; quo cafu diverfa fua cum adhibito 

 magnete relatione innumeras adhuc producet attraftionum 

 differentias. Nulla proinde conftans lex hoc modo erui 

 poterit, fed experimentorum eventus faepe fibi e diametro 

 erunt opgofiti," 



II. 



