362 De paradoxo 



§. XI, 



Pergaraus ad alteram circumflantiarum claffem, illa- 

 mm fc, quae corporum adhibitorum naturam fpedlant* 

 Propofitio enim haec, Magnetem validius ferrum quam ali- 

 um Magnetem attrahere, duplicem admittit fenfum, alte- 

 rum fl:n6tiorem, latiorem alterum, prout Magnes hie pro 

 illo fuinatur corpore lapideo, quod Natura nobis offert, & 

 Magnetem dicimus ; aut pro quovis corpore quod vi magne- 

 tica imbutum eft. Licet autem MVSSCHENBROEKIVS at- 

 <5[ue KRAFTIVS magnetes iu fuis Experimentis adhibue- 

 rint naturales, non tarnen ad privatam huius Lapidis naturani 

 adtenderunt; e contra, in caufam noftri Phaenomeni inqui- 

 l'entes , ad foiam vim adtenderunt magneticam ; videbimus 

 tarnen mox ( § 26 feq. ) ipfam haue lapideam naturam ad ex- 

 perimentorum eventum concurrere, quatenus fc. magnaim 

 duritiem magnetibus conciliat^ 



§. XU. 



Si latiorem fumamus fenfum, memorata propofitio 

 ffc erit accipienda: corpus vi magnetiea iam imbutum mii. 

 noribus viribus fimile corpus attrahere, quam aliud, quod 

 nullas adhuc accepit : quae propofitio mihi & admodum 

 paradoxa vifafuit, & digna, quae ulterioribus Experimentis 

 examinaretur. Hüne in finem feqnentia inftitui, in quibus 

 omnia fuerunt perfefte paria; non folum quoad aötionis ob- 

 liquitatem & corporum figuram ( §. 10.) fed& quoad eorun- 

 Öem naturam , duritiem , pondus , volumen. Id autem Mag- 

 netum artiücialium ope hunc in modum facile obtinui. 



Exp, 



