^56 ^^ paradoxo 



Magnes autem C multo debiliorerat magnete A,ut 

 ex löto & i8vo exp. coUigitur: magnes C fortior magnete 

 I), ut colligitur ex ado & ^-to exp, (kjt unde feqiütur A 

 fortiorem fuiiTe quam D, quod infuper e 4to & ^to liquet 

 exp.: patet porro, magneteni N fortiorem fuilfe quam M; 

 & utrumque verofimiliter debiliorem quam A, C, aut D, 



Pergamus ad confeitaria , quae ex his profluunt ex- 

 perimeiitis» 



' imo Patet, quod in omnibus experimentis , in qui- 

 bus duo fuerunt adhibiti magnetes, fc, 4to, sto & II fem- 

 per magnes, cuius loco dein fufficiebatur ferrum, multo 

 debiliorerat magnete, qui in utroque experimento conftaus 

 xemanebat : recidimus itaque in eafum §. IV. dum contra- 

 lium obtinuit, ubi attra6lio maior fu't inter utrumque mag^ 

 fietem quam inter magnetem & ferrum (§. V.). Idem in 

 experimentis KRAFTII obtinuit §. V. Hinc fequitur , om- 

 ma minime fuiife ad utramque partem paria» 



s. xvi* 



ado Sequitur, attraftionem , licet in contadtu maier 

 fit inter ferrum & magnetem quam inter duos magnetes, 

 attamen in omnibus diftantiis non eodem pergere modo, 

 fed fatis cito m?.iorem iieri pro duobus magnetibus , quam 

 pro ferro & magnete unico» Hoc enim obtinuit, 



pro 



(k) In exp. 2do fuit aftu inter JD & A 300 ßr. ; in jto veto inter C & A 



