076 > De paradoxo 



vel A ( nam funt aequales ) iam poffid£t , & infnper cor- 

 roboratione accipit. Haec equidem corroboratio effe poffet 

 perparva , fi de magnetibus lapidpis , qui diiriores lunt , 

 asatur : fortior contra , fi de artificialibos mollioribus fermo 

 fit> Varia hac de re inftitui poffem experimenta , in- 

 primis fi inveftigaretur, quaenam effe debcret vis magne- 

 tis duriffimi B , ut ille fortius a magnete alio attraheretiif , 

 quam ferrum moUius velear andern vel optimarum dimenr 

 fionum. De caiifis interim , quae primiun phaenomenoa 

 §, XXiV. producuutj conftat. 



§. XXVIIT. 



Gluando dno magnetes in fe Invicem agunt , vel in 

 cötitaiSu vel in diftantia qaacanque , duo dantur elementa 

 conftantia, duo variabilia. Conftantia funt vires, quas fiti- 

 suli magnetes ante initnm experimentnm habebant : varia- 

 bilia yerofunt, imo diftantiae^ in quibus magnetes in fein^ 

 vicem agunt, & quae attraftionis enerR;iam augent minu- 

 «ntve. 2do Corroborationes , qu&s magnetes accipiunt 

 (^. XXII. > Hae minores fiint, quo durioresiunt magnetes ; 

 fed ob eandem hanc caufam fimul aeceptae lentius evanef. 

 cunt* Ponamus eoTroborationem effe in contadbi par- 

 tem p; vis, quam magnes Labet, feu ~ fit in ratione in- 

 verfa m diflantiaium D, dum attraäiones funt in ratione 



iirverfa x : eri£ aaio tota ^+ ^^^ "" pD^+> 



In ferro vero res feais eft: nuila elementa ibi con- 

 ftantia funt , fed omnia variabilia 5 nbi enim augetur diftan- 

 tia, non tantum minuitur attraftio hae de caufa , fed ?ninui- 

 tiir infuper» quia caufa attralieiis> vis fc« niagnetica ferri, 



etiam 



