382 ^ De paradoxo 



§, XXXV, 



In primis autem operam dedi examinandae hiiic 

 quaeftioni , quam §. XXVII. propofueram , fc. qiiaenam effe 

 deberet vis magnetis dLiriHimi H, iit itle fortius a magnete 

 traliatiir quam ferriim inollius C vel earumdem vel optitiia- 

 rum dimeDfionuiTi, Huicexamini laminam H dicavi, quae, 

 licet easdem fere haberet dimenfiones ac lamina G, atta- 

 men vi ttc8 gr. trahebatur, dum altera trahebatur vi lofS 

 gr. differentia fo gr. fed i-nveni laminam H 22 gr. pondero- 

 fiorem effe quam laminam G, quae 580 gr, pendebat, liinc 

 revera propius ad malTam attradlionis maximae aecedere. 



Haec lamina H , poflquara attrafta fuit , vim quam- 

 dam magneticam accepit , & , ob fuam duritiem , fervavit» 

 Ut hanc explorarem, laminam inExp. XV. in eadem diftaii- 

 tia 7 p. s* 8- 1» acui §. XXX. memoratae admovi: & haec de- 

 turbabatur gr. 1° 15': unde vis per tangentem expreffaerat 

 218» Haec aiitem vis pure magnetica eft , cum antea 

 exploraffem, utrum laminae purae in hac diftantiaagerentin 

 acum, easque non agere iuvenerim. Porro idem docet ex- 

 perimentum, quanto melius, quam ferrum, chalybs ablato 

 magnete vim fervet , nam lamina ferrea C a magnete A 

 ablata, & celerrime acui in dillantia eadem oblata, nullo 

 modo in acum egit. 



§. XXXVL 



Exp, XVI. Laminam H , methodo duplicis conta- 



dlus, cum laminis duabus ipfi H aeqnalibus impraegnavi , 



laminas bis ducendo. Hoc peradlo deturbabat lamina H 



memoratam acum gradibus 6 & 4^'. Unde vis erat 1183* 



Exp. 



