386 De paradoxo 



Si ponatur vis & attradlio 



magnetis B = i. magnetis A in B = i. 

 erit vis magnetis - H a r: o. 1 3 1 - - in H a ='0.33 



--- Hb=:o»a --inHb=: 0.4^ 



- - ' Hc=:o. 2^ - - inHc=:o.s3 



- - - Hd = o. 3 - - inHd=:o.56 



Hinc liquet, attra6liones neutiquam refpondere pro- 

 portioni virium , fed relate ad vires maiores elFe, ferie 

 tarnen decrefcente, quo fortior fit magnes; etenim efl: vis 

 B ad vim Ha uti loc : 13. attraftio B ad attraäionem H^ 

 uti 100: 33. dum vis B fit ad illam H d ut 100 : 30. at- 

 traftio vero ipfius B ad illam H d uti 100 : J6, Ell porro 



pro H a vis ad attradlionem = i : a. 5: *) 

 pro Hb- - - -=i. 2. al 

 proHc - - - - =1. 2. medium 1:2.15 



pro Hd- - - -=i. 19 j 



Serie, ut liquet, contiuuo decrescente. 



§. XLII. 



Neque mirum videbitur, attrafliones ope acus ex- 

 ploratas multum ab illis dilFerre , quae ope bilancis inveni- 

 uutur , etil multi mirum id liabuerint , atqiie , dum ratiö- 

 nem nullam huius phoenomeni perfpexerint , id in exem- 

 plum inconftantiae atque morofitatis magnetis attulerint ^ 

 dum inteiim quidam experimenta cum bilance, alii illa cum 

 acu praetulerunt» 



Mirum, inquam, id non videbitur : in experimentis 

 euim cum acu inüitutis una tantum agit vis , attraftiva fc, 



fea 



