Seneca Quaeft. natural. L. 2. C. 42, 



In his prima fptecie fi intueri vefis» errat antiquitas. Quid entra taia 

 ünpentüm eft, quam cüedere, fuimina e nubibus Jovem raitiere , colura- 

 lias , arbores , ftatuas fuas non nunquatn petei e , ut , impunitis facrilegis, 

 percuflis ovibus, incenfis aris , pe'tudes'innoxias feriat, & ad fuura cob- 

 filiiira a Jove Deos , quafi in ipfo parura auxilii fit , advocari : il!a laeta 

 ^ placara efTe fulmiiia, qüäe foliis excutiat j "^erniciofa qüibus, raittendis 

 major Numinura turba interfuit? 



Si quaeris a me , quid fentiam , non exiftimo tarn hebetes fuifle , ut 

 crederent Jovem , aut non aequae voluntatis , aut certe minus paratura 

 efl'e. ütrum enim , cum emifit i^nes, quibus innoxia capita percuteret, 

 fcelerata transiret, aut noluit juftius mittere , aut non (uccellit ? Quid 

 ergo fequuti funt, cum hoe dicereut ? Ad coercindas aniiros imperiro- 

 rura fapientiflimi viri judicaverunt inevitabil.m metam, ut fupra nos ali- 

 qnid timereraus. Utile erat in tanta audacia fcelerum aliquid eile , adver- 

 fum quod nemo fibi fatis potens videretur. Ad conterrendos itaque sos, 

 quibus innocentia, nifi metu , non placet, pofuere fuper capat viodioem, 

 &. quidem armatsm» 



<? 



