1^8 Differtatio de mutationibus 



Yis tota atque abfoluta amborum lurainarium, quam retuli- 

 nius in calculo noflro, per fe atque immediate haudquaquam 

 fufficiat ad corpora terreftria in altum levanda, niulto minus 

 fufficiet vis ifthaec refpedliva, multo fane atque incomparabi- 

 liter minor, quas tarnen re ipfa fola deberet illum fublationis 

 effeäum producere. Manet igitur ac confirmatur fuperior af- 

 fertio noftra. ' 



2. Calculus nofter vires Solis aijotutos majores fiatuit, 

 quam Lun'ce, id quod magnitudinem refpe6Hvam maffte iola- 

 ris perpendenti mirum videri non potexit:. lllud foi-talFe ma- 

 gis mirum vires rejpeüivas Lunse majores inelFe pra3 Sole. 

 Sed nimirum differentia attradionum , quibus alias atque alite 

 partes telluris a Sole afficiuntur, ob ingentem ejusdem di- 

 ftantiam longe minor eft, quam quae oricür ex diverfaattra- 

 ftionelunari unive fim proximiore. Direäiones deinde, fe- 

 Gundum quas telluris partes trahuntur a Sole, ob eamdem 

 enormem diftantiam pro parallelis fere haberi polTunt, cum 

 Luna multo vicinior partes aliquas, ab Horizonte preefertim 

 remotas , non poßit nifi fatis oblique traherc. — Kationem 

 earundem virium, quas perturbatrices dicimus feu refpedlivas, 

 in Sole & Luna JNeutonus ftatuit fere ut i ad4^ emendatius 

 Daniel Bernoullius , inertiam corporum refpiciens , ut 2 ad 5; 

 emendatilfime Paulus Frifius, phaänomenis prfeceffionis jequi- 

 noftiorum qunque & nutationis axis terreftris in confilium 

 vocatis, ut J47 ad 5^6, ita ut fumma virium illarum, in lo- 

 cis utrique firaul lideri direkte fubjedlis, fufficiat aquis mari- 

 nis attollendis ad 10 vel 12 pedes circiter fecundum Neuto- 

 num; nonuifi ad 7 ped. fecuudum BernouRium^ ad 6i ped, 

 iecundum Friüura. 3, 



