» 



Merciirii in Barometro. 209 



a. Soü dices fortafFe : Etiamfi nova altitudo aeris , qrivii^ 

 vis perturbatrix Solls &Lun{e ^^r/ß inducunt , turbatum prse- 

 cii'e aequilibrium reparec , adeoque preirionem atmofphiericara 

 in Mercurio non aiigeat , fed eamdem potius feniper jequa- 

 lem confervet ( §§. 9. 11. ) excelFus tarnen ille accidentalis^ 

 per inertiam aeris liniites feqiiilibrii fiipergrediens , de quo 

 §♦ 9. in Scholio , fortiorem , ac a nobis fuit aflignatus , ef- 

 feftum in Mercurio barometrico producere potent. — KeJpon- 

 deo : ExcelUis ille riccidentalis , per inertiam indudhis , quem- 

 admodum in oceano libero efl raodicus , ita etiam in aere 

 loi:ge liberrimo effe non poteritnifi admodum modicus Cum 

 ergo omne illud altitudinis aereje incrementum , quam vires per- 

 turbatrices per fe inducunt , ad Mercurium notabiliter immu- 

 tandum haud fufficiat , raulto minus fufficit modicillimus ex- 

 celTus ille accidentalis. Accedit, quod accumulatio aeris maxi- 

 ma non fiat tum continuo , cum corpora cjeleftia culminare 

 incipiunt , Mercuriumque barometricum verticaliter ac valen- 

 tiÜime furfum trahunt ; fed una fere altera ve prinium poft hora, 

 prout fieri conftaft inr seftibus marinis. Eo autem tempore , 

 fideribus fcilicet occafum verfum jam defle6lentibus , vis gra- 

 vitatis raercurialis jam incipit crefcere denuo , atque illum 

 tautillum cxceffum potentius elidere. 



Oftenditur fecundo ex calculo virium Solls & Lunje in 

 terram univerfe agtntium. Summa virium , queis corpora in 

 fuperficie telluris exiftentia univerfe trahuntur a Sole & Luna, 

 ad vim telluris eadem corpora attrahentis fe habet quam proxi- 

 nie ut I ad 164^ , prout conftat ex §, 7. Ponamus jam terram 

 ipfam ea perpoUere virtute , qua & aerem atmcfplia^ricum 



