250 Diflertatio de mutationibus 



riodicam §.. prjec. ad m'utationes atitem mercnriales produ- 

 cendas non una tatitüm exiisdem cauflis > fed plures fa3pe aut 

 omiies fimul eseque omnes non nifi accidentaliter atqiie irre- 

 gulariter agentes y concurrere poflunt ( § 20. ) extiturum inde 

 eventum patet non pofTe e^Q nifi penitus incertum , ita ut 

 easdem mutationes mm fecuritate pmdkcre vulgo kautquä' 

 quamlkmt. Gerte enini pr^diftio effe6liis faturi fiipponit 

 cauffam certo cognitam , certoque futuram , adeoque vel coiif 

 ftanterapplicatam , vel per periodos faltem feu ftatis tempori« 

 bus applicandam; id quod contingere novimus in Eclipübus 

 terrae & lange y fluxu item ac refiiixu maris , aliisque fimili- 

 busi non item in mutationibus barometricis, quas a cauflis 

 pendere non- nifi irregulariter agentibus diäum eö. 



§. .ofj. Sub finem refponfa ad quaeftionem in fronte prse- 

 fixam in pugnum cdntrahimus. L Mutationes Mercurii in Ba- 

 rometro pendent ab accidentalibus , neutiquam vero a perio- 

 dicis & ftato tempore lecurrentibus cauffis § ^. ao. ai. II. Ex 

 quo ultro confequitur , Gauöam periodkam , cum habeatur 

 nulla, nullam polfe aflignari. III. Ipfa quoque gravitas feu 

 attra6lio univerfalis tarn Solis &Lunse', quam ceterorum quo- 

 rumcunque corporum totalium , nihil poteft in Mercurium no- 

 tabiliter immutandum. § § i6» 18. &c. IV. Mutationes demum 

 mercuriales ea fiducia pr^dici haud fane poflunt , qua Eclip- 

 fes terr^ &Luna2 > fluxum ac refluxum maris defihimus. §. prajc 



Seö 



