132 



remedio oportnno, Ncc eciam ecciesiastica sacrä- 

 nienta digne inpcrfire. Essent eciam piurimi pre- 

 dictorum plebanoruin et ccciesiarum Rectorum 

 ipsius partis bonorum operum contumeliosi, qui 

 dum ydem plchani et ecclesianim Rectores, sahi- 

 tari remedio animarum suarum consulere inten- 

 dentes aliqua pia opera, ad laudem ecclesie sancte 

 cternorum .contemplacione prcmiorum et hono- 

 rem ipsius Cnicifixi, qui proprij sui cruoris nece 

 lapsum liumani generis vindicauit disponere sta- 

 bilirent verbis eorum aut factis velud bonorum 

 operum Inuidi reprehendentes non permittentes 

 ipsum bonum eorum proprium consumpmare, 

 Adhuc eciam dum inipsis partibus pro legitim» 

 et euidenti causa persuperiorem generale impo- 

 neretur interdictum, Religiosi seruare non cura- 

 rent; et sepissime ydem Religiosi excederent li- 

 mites Juris Canonici contra plebanos ecciesiarum 

 vel Rectores. perhocque Status ecclesiasticus in 

 suis liberlatibiisplurimum vacillaret. quidam eciam 

 inplebanum uel Vicarium reciperentur, non ha- 

 bentes dimissorias uel formatas. in quorum per» 

 sonis ambiguitas generaretur vtrum in ipsius sa- 

 cerdocij gradum essent persaltum promoti uel 

 legitime ordinati, Volentes igitur premissis que- 

 rulosis supplicacionibus ipsorum remedio occur- 

 rere salutari ne amplius talia inderogamen eccle- 

 siastice libertatis Inualescant, statuimus vt nulius 

 Nobilium Comitum Judicum Hei aliorum quo- 

 cunque nomine censeantur ad Judicia spiritua- 

 lia ad forumque ecclesiasticum pertinencia se 

 intromittere audeat uel presumat. sed omnes cause 

 spirituales per plebanos uel ecciesiarum Rectores 

 qnibus de iure competunt Judicentur. cum ea que 

 sunt cesaris cesari et que dei deo abdicanda fore 

 ewangelice concinant sanctiones. quibuslibet Ju- 

 ribus Archiepiscopatui Strigoniensi congruere 

 debentibus nobis et nostris in posterum succcs- 

 soribus salue et illese quoquam temporis succes- 

 siuo curiculo reseruatis. nee eciam aliqua bona 



