128 
metsi, uti verum fatear, hie ego loci ad invalitudi- 
nem usque cum plurimis eonflictor incommoditatibus, 
veluti domicilii aetati meae, hybernae tempestati et 
negotio vestro peräagendo prorsus incongrui, diaetae 
(in absentia vestra praecipue) fortuitae, defectus pe- 
cuniarum debitarum simul ac promissarum de jure, 
minime vero persolutarum de facto, destitutionis 
scribae, instrumenti necessarii, quem Celsitudo vestra 
promiserat, necdum tamen praestitit mibi, dudum 
alias absoluturo opus, quod solis meis humeris im- 
posuisti, haud leve istud, neque factu perinde, ne- 
que dietu facili, Judicabit posteritas; perficio tamen 
sedulus pro virili. Haec quidem facilius devoro; 
verum interea noctes diesque vehementer angor ani- 
mi, dum cerno undequoque statum vestrum labas- 
centem, nec tamen sentire, vel si sentis, satis prae» 
cavere videris. Absit ut ego usquam animum de- 
traham meo prineipi, quin potius et addidi et addam, 
non in mundo, sed in Domino, qua precibus arden- 
tibus, qua obsequiis meis fidelibus constantibus. 
Verum enimvero Domine clementissime , palam est 
quod Turca tecum ludit, utinam ne etiam tandem 
vitae vestrae illudat: Tyrannus Transsylvaniae pro- 
dit magis magisque, imo fertur iam in procinetu. 
Arcana autem vestra pro salute populi, suprema 
lege, rimari, non capio nedum cupio; attamen in- 
terea populus Christianus perit, veluti molas inter 
duas, dudum contritus totus, de cuius finali exitio 
in casu ad diem iudicii severa ratio reddenda sine 
respeclu personarum —, nempe clementissime Do- 
mine sum theologus pro talento, utinam pro merito, 
atque ut theologus, quod ego aliquando Celsitudi- 
nem vestram ore tenus,id ipsum iam repeto calamo 
atque scriptura sacra duce, recta ratione comite as- 
sero intrepidus, quod quam certo Gelsitudo vestra 
expectat atque etiamnum exigit a populo suo jam 
