150 



nee civltalem illam expugnaverinl et pecunias omtiea 

 quas petunt habuerinl , facluri deinde quid eis vi- 

 debitur , quod judicio meo erit , reverti si poterunt 

 in Germaniam et bümbardos ac munitiones omnes 

 una cum regno isto perdere ; sie agendo ut num- 

 quam amplius gentes Serenitatis Vestrae eum isto- 

 rum voluntate buc introduci possint, quia nunc ci- 

 vitatem illam quae totius regni pulcherrima est, e 

 montibus illi imminenlibus bombardis quassant et 

 oppugnant ; qua de causa reg-nicolae , quorum multi 

 ex praeeipuis ibi res et familias habent , in tanta 

 desperatione et rabie sunt , quod nescio an cum il- 

 lorum omnium morte , si trucidare possent , contenli 

 fierent. Nee mihi prodest ralionibus eos vincere 

 velle , quia major ipsorum pars , quae illius erga 

 nos est voluntatis , quam Serenitati Vestrae jam in- 

 dieavi , eas auscultare non vult. Ego solum et in 

 manibus ipsorum me reperio ; Andreas Batori de vi- 

 ta sua dubitat , ego vero non de mea , posteaquam 

 eo compulsus sum ut illam estimare non debeam , 

 videns uno tempore mihi deficere omne id quod pro 

 defensione regni , gentium , et personae meae quod 

 minimum omnium est oportebat. 



P. S. Dum claudere presentes vellem superve- 

 nerunt nuntii indicantes Germanos jam quasi mediam 

 civitatis partem diruisse , et ineessanter sequi cum 

 Omnibus bombardis quas habent , unde nobiles isti 

 spretis omnibns verbis et consiliis meis jam ad istos 

 pergunt. Miseram ad ipsos . multos nuncios qui ut 

 tandem placarentur persuaderent, ostenderentque pro- 

 ximam et manifestam eorum et regni pernitiem , nil 

 proficere potuerunt. Si juvare crederem libentissime 

 inter utrosque meam personam objicerem , sed video 

 rem irreparabilem esse denique eoneludunt omnes , 

 etiam proprii eorum caj)itanei , nunquam fuisse tarn 

 dissolutas et magis perlinaces ac bestiales gentes , 

 quas nee manifesla eorum perditio a malefaciendo 



