ÖTÖDIK NAGY GVÜLKS. 1834. S7 



aiiiore dncíi, oiies se e\ snis rcditibns coUaíuros sponte pollicerentur, quibus socie- 

 tas eriiditn luing:iric:i fundari possit : id cuni oiiinitiin huminiim , qiioruin est gene- 

 rosa fatla senlire ct lilterarum studia, quantuiii ad glóriám felicitalciiiqiie populo- 

 runi conferan( dijudicare, adiuiralionem in se convertit , tnm praecipuc suinnio aca- 

 dcmiae nosfrac plaii.su cxcepUim est, quae quos friiotiis id institutiim et veslris re- 

 l>us cl universae rei llKcrariae allatiiruin esset, statiiii aniiiiu praesagiehat. Quocirca 

 Kiiinma laetitia affecti sunins, cnin literae restrae ab Illustrissimo Coiiiite de Szé- 

 clieny nobis adferrentur , quibus non inodo priiuum Annalium Ycsfrorum volumen , 

 reteraquc, quae ad instituti vestri rationeni explitandaiu faciunt , nobis transniittere , 

 sed cliaiu, quo adversus nos animo sitis , declarare, ct oft'icia vestra polüceri , no- 

 straque expctcre voluistis. Quae omnia quani nobis grata et accepta fuerint , duduin 

 signilícatum a nobis liabui.ssct sociefas erudita hungarica , nisi lUustrissimum Comi- 

 teia de Szécheny, ciii llferas ad vos nosfras tradere optabanius , ex itinere reduceni 

 Monaciiium revisiirum spes nobis fuisset. Xunc cuni diutius difierre, quod duduiii 

 in animo erat, sine justa et gravi repreh'ensione non lieeat, primo quidem societatis 

 vestrae fundanienta feliciter jacta, et operura vestrorum splendidissima exordia vo- 

 bis ex animo gratulamur, deinde quidquid ad studia vestra juvanda nostra ex parte 

 conferri possit: id omne lubentissime a nobis praestitum iri spondemus, denique ut 

 vcstrorum nos laborum et studiorum participes facere pergatis , enixe rogaraus. Mit- 

 tinius indicem commentationum ab academia nostra inde ab anno 1763 editarum, pe- 

 limusquc a vnbis , ut , quas ad rem vestram facere posse judicetis , eas nobis desi- 

 gnctis , simulque, qua via et hae, et quas in posteruui vobis missuri sumus , certis- 

 sime et coiiimodissime ad vos perventurae sint, indicetis. Cumqueavera amicitia ni- 

 hil dissimulafione alienus sit, hoc etiam scire vos volumus , quod academiae nostrae 

 adscripti una quasi voce dolere se quain maximé confessi sünt, lingvae magyaricae, 

 qua volumina vestra conscripta sünt , ignaros se usu eorura prohibitos esse atque 

 seclusos. Dignissimum quidem esse, ajebant, eo quo estis in pátriám amore , ut 

 atavam lingvam diutius neglectaiu aut prorsus intcrcidere aut squalorem et barba- 

 riem inducere ne patiamini ; at nihil obesse, quominus eas commentationes quae pa- 

 tria lingva conscriptae prodcant , simul in latinam lingvam conversas publici juris 

 faciatis. Namque et his sumptibus proeerum vestrorum insignem liberalitatem eo 

 niinus defuturam, quo certius sit, hoc deiuum modo studiorum vestrorum frucfus , 

 non tantum quod semper et maximo quidem jurc praecipuum reputaturi sitis, ad pá- 

 triám vestram redundaturoa , sed etiam ad universum orbem litterarium esse dima- 

 natutos, quod quidem sperncre neque humanitate neque doctrina vestra dignum vi- 

 deatur. Quam scntentiam ut aequi bonique consulatis, impense rogamus. 



Valete, viri illustres, et tum nobis favere pergite, tum vobis persvasum ha- 



Lete, nos vestrae societati semper főre addictissimos. 



Dabanius ex aedibns Academiae Scientiarum Regiae Bavaricae, Monachii die 



12ma Julii MDCCCXXXIV. Fridericus de Schelling m.p. Eqnes, Augustissimi Bava- 



12 



