2 II. CI. Diandria. 



Syrinfta vulgaris L. In proximitate hortorum in quibus 

 colitur, quasi sponte. 



Fraxinus Ornns L. Locis calidioribus et temperatis Ti- 

 roliae meridionalis usque ad supremam regionem Zeae Mays 

 cultae. 



F. excelsior L. In sylvis Tiroliae meridionalis rarissima in 

 monte Tatoga dislrictus di Primiero. 



Jasminuni officinale L. In sepibus artificialibus rarissime, 

 locis calidissimis ; ergo planta culta nee sponte proveniens. 4) 



Circaea lutetiana L. In demissis calidioribus. 



C. alpina L. In subalpinis et alpinis. Forma major in 

 silvaticis humilioribus nascens: C. intermedia Elii-h. quae cum 

 persaepe a C. alpina aegre distingui possit, conjungenda. 



Veronica scutellata L. In fossis, infrequens. 



V. Anayallis L. 



V. Beccabunffa L. In demissis, et forma minor in sub- 

 alpinis editioribus. 



V. urticifolia L. (urticaefolia Barbaris a corrupto latino: 

 V. urlicae folio). 



V. Chamaedrys L. — V. officinalis L. — V. aphylla L. 



V. postrata L. — V. latifolia L. 



V. spicata L. Obs. : Ad tres praecipuas varietates reduci 

 possunt formae diversae : 1) major, pedalis et sesquipedalis locis 

 calidis ad montium radices; 2) minor, pubescens, in montanis; 

 3) glabra, in montanis demissioribus ; liaec in Valsugana. — ■ 

 Rarissime occurrit spicis pluribus. Corollae laciniae contorlae 

 varietatem constituere nequeunt, cum non raro occurrant in eodem 

 individuo corollae laciniis tortis planis intermixtae. 



V. bellidioides L. — V. alpina L. 



V. fruticulosa L. In temperatioribus, solo calcareo. 

 V. saxatilis L. In subalpinis et alpinis, solo granitico. 

 V. arvensis L. — 1^. verna L. — V. triphyllon L. 

 V. serpyllifolia L. In demissis, montanis et alpinis. Obs 

 V. AUionii Sternb. est V. serpyllifolia. 



V. ayrestis L. In Tirolia australi admodum rara. 



